Mazlumi Göynücekli

    Göynücekli Mazlumi©  

1954 yılında Göynücek’in Tencirli köyünde doğdu. Asıl adı Muharrem Mırık’tır. İlköğrenimini köyünde ve İstanbul’da, orta ve yükseköğrenimini İstanbul’da tamamladı.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Bağlama çalmayı ve şiiri ise amcası Aşık Rüstem’in aracılığıyla öğrendi. Sonraki yıllarda Davut Sulari (1926-1985), Daimi (1932-1983), Mahzuni (1938-2002) gibi aşıkların tavırlarından etkilenerek kendini geliştirdi. Mahlası ise 1977 yılında Muhlis Akarsu (1948-1993) tarafından verildi.

Bir devlet kuruluşunda uzun yıllar görev yaptıktan sonra emekli olan Mazlumi, tek başına ve başkalarıyla birlikte birçok albüm hazırladı.

şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlanan ve değişik tarafından yorumlanan Göynücekli Mazlumi, değişik halk müziği gruplarını çalıştırdı. Ayrıca bir radyo hazırlayıp sundu.

Övün

Ey vefasız yaktın yandırdın beni
Ateşinle övün közünle övün
Deli divaneye döndürdün beni
Hasretinle övün sızınla övün

Gurbet illerinde kaldım şaşkınım
Derdine düşeli selden coşkunum
Doğmuyor güneşim kara kış günüm
Baharınla övün yazınla övün

Nidem Mazlumi’ye sen oldun cellat
Kalbim kuşlar gibi çırpıyor kanat
Gayri bildiğini ellere anlat
Sohbetinle övün sazınla övün

* * *

Sen varsın

Hülyalı gizemli mahzun bakışlım
Yüreğimi her yakışta sen varsın
Seni soluyorum seni yaşarım
Hayalde sen varsın düşte sen varsın

Ayrılığın hüznü çöktü yüzüme
Susa susa gam doldurdum özüme
Kaçak bir gözyaşı düştü gözüme
Dalga dalga akan yaşta sen varsın

Toprak suya muhtaç vallahi bende
Bahar bayram olur geldiğin günde
Sevgi çiçek kadar güzeldi sende
Her dağda sen varsın taşta sen varsın

Mazlumi başımda eser yellerin
Elimdeydi ip incecik ellerin
Yarası var kaybettiğim yılların
On sekizde otuz beşte sen varsın