ormani

 

 

Aşık Ormani

1957 yılında Ovacık’ın Çırpazin (şimdiki adı Arslandoğmuş) köyünde doğdu. Asıl adı Mehmet Gül’dür. İlkokulu köyünde okudu.

Çevresindeki bazı kişilerden ve köylerine gelip giden dede ve zakirlerden etkilenerek ilkokul yıllarında şiir yazmaya yöneldi. Yaklaşık 12 yaşında kendi kendine bağlama çalmayı öğrenmeye başladı ve kısa sürede ilerledi.

1973 yılından itibaren Kalemi mahlasıyla şiirler yazan Ormani bunları bir defterde topladı. 1980 yılında askerden döndükten sonra defterinin bir daha bulamadı ve bir süre şiir yazmadı.

1981 yılından itibaren orman muhafaza memuru olarak birçok yerde görev yaptı. Bir dönem özellikle mesleki ve çevre konuları üzerine şiir yazan Mehmet Gül daha sonra başka konulara yöneldi. Yaklaşık 20 yıl sonra mesleğiyle bağlantısı bakımından Ormani mahlasının uygun olacağında karar kıldı.

Çeşitli etkinlik ve şenliklere katılan Aşık Ormani’nin şiirleri değişik araştırmalarda yer aldı.

* * *

Artık

Muhammet’e aşık maşuk eyledi
Gözümün selinde o dost var artık
Söylenecek ne var ise söyledi
Sazımın telinde o dost var artık

Ruhumu beslerim nefsim kınarım
Aldığım nefeste dostu anarım
Aşkın ateşiyle sönmez yanarım
Közümün külünde o dost var artık

Hayal düşüm onun ile güzeldir
Bu hal aşıklarda ebet ezeldir
Adımımı doğru yöne düzeltir
Özümün halinde o dost var artık

Özünden dilemiş mesajı attı
Muhammet nurundan ışığı tuttu
Ormani’nin aklı başından gitti
Sözümün dilinde o dost var artık

* * *

Güzel

Unutulmaz dersin unutulmaz dost
Canına ruhumu kattığım güzel
Gündüz hayalimde gece düşümde
Muhabbeti alıp sattığım güzel

Bir zamanlar sorguladım kuşkuyla
Nefsimi takibe aldım baskıyla
Hasan Hüseyin’e Muhsin aşkıyla
Sevgi deryasına battığım güzel

Fatma emaneti Ali’nin oğlu
Ayrılık kar etti yüreğim dağlı
Ormani Muhammet nuruna bağlı
Cemale gözümü tuttuğum güzel