Farki Aşık

 

 

Aşık Farki©

1840-1934. Posof’un Çorçuvan (şimdiki adı Kopuzlu) köyünde doğdu. Asıl adı Dursun Şanlı’dır. Eğitimini köy medresesinde aldı.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Köylerine gelip giden aşıklar aracılığıyla kendini geliştirdi ve bilgisini pekiştirdi. Özellikle Hevatlı Feryadi’nin yardımını gördü. Mahlası da Feryadi tarafından verildi.

Bir taş ustası olan Aşık Farki işinden dolayı gittiği yerlerde birçok aşıkla tanışıp deyişmelerde bulundu ve dostluk kurdu. Özellikle Sinsetipli Sıdki ile bir süre birlikte dolaşarak aşıklık geleneği çerçevesinde meclislere ve toplantılara katıldı. Ancak genel olarak gezginci bir aşık olmadı.

Aynı zamanda bilinen bir hikaye anlatıcısı da olan Aşık Farki günümüze ulaşan birçok türkülü anlatanın da taşıyıcısı oldu.

Aşık Farki’nin şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlandı.

Aşık Farki köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

Gönül

Başladın bülbül misali sohbete söze gönül
Zümrüdü anka misali çıkma pervaze gönül
Xod bulursun vefası yok çünkü yalan dünyanın
İsteme çok devlet ü var kail ol aza gönül

Bazı bir derviş misali düştün çölden çöllere
Bazı bir ördek misali kondun gölden göllere
Bazı coşkun çay misali karışırsın sellere
Dökersin bir bir evrakın dönende güze gönül

Diyer Farki her dem yürü bu müstakim rahına
Yusuf u Kenan misali düşmeyesin cahına
Birgün olur varacaksın hüdanın dergahına
Onda ettiğin çekersin atarlar köze gönül

* * *
 
Zorlandı

Sinnim geldi seksenlere ulaştı
Tutmuyor ellerim dize zorlandı
Büküldü bellerim ayak dolaştı
Çok azaldı gerim göze zorlandı

Yediğim aşları midem almıyor
Öğrendiğim sözler bende kalmıyor
Güç takat kalmadı kimse saymıyor
İtibar azaldı öze zorlandı

Farki çok yaşadı çok şeyi gördü
Gah sevindi gahı dizini dövdü
Kimine kızdıysa kimini övdü
Elde kalmadı saz söze zorlandı