Demir Nazile

 

 

Nazile Demir©

1955 yılında Ankara’da doğdu. Okula gitme olanağı bulamadı. Okuma yazmayı kendi kendine öğrendi ve sonraki yıllarda dışarıdan sınavlara girerek ilkokul, ortaokul ve lise diploması aldı.

Küçük yaşlarda şiire ilgi duymaya başladı. Nazile Demir şiirlerinde ayrılık, sevgi, toplumsal sorunlar gibi hemen her konuyu işlemektedir. Şiir dışında edebiyatın öteki dallarıyla da içiçedir.

Şiirleri çeşitli dergi ve gazetelerde çıkan Demir, şiirlerinin bir bölümünü »Atatürk Destanı« (1981), »Gönülden Gönüle« (1985), »Kır Kahvesi« (1992), »Ellerimi Bana Verin« (1995) adlı kitaplarda topladı. Ayrıca »Kınalı Gelin« adlı bir romanı ile öykülerinden oluşan »Nazlı Okul Yolunda« adlı kitabı bulunmaktadır.

Değil mi

Rengarenk açılan çiçekler gibi
İnsanlar da türlü türlü değil mi
Gönüller bir başka yüzler bir başka
Arsıza yenilen arlı değil mi

Kimi helal sever kimi haramı
Kimi ömür boyu yaşar dramı
Kimi Aslı gibi yakar Kerem’i
Sönmeyen ateşler korlu değil mi

Gönüller ağlarken yüzler gülüyor
Kader kalburundan bizi eliyor
Kimi dökülmeyip üstte kalıyor
Elenip düşmeyen karlı değil mi

Nazile der felek okun atıyor
İyi ve doğruyu hedef tutuyor
Bir derdi olana bin dert katıyor
Yılmayan gönüller zorlu değil mi

* * *

Dostlar

Yorulmadan yürümeye azmettim
Gider ilden ile gezerim dostlar
Gülenin yanında ağlayan da var
Gönül defterine yazarım dostlar

Sazımın düzeni bozulmuş çalmaz
Ses vermeyen sazla aşıklık olmaz
Kimi çalar söyler kendini bilmez
Kendini bileni sezerim dostlar

Kırlarda açılmış sarı çiçekler
Yeşilin içinde mor gelincikler
Yalanın yanında saklı gerçekler
Açığa çıkmazsa kızarım dostlar

Dertler pek çok anlatmayla tükenmez
Gözüm görür dilim söyler çekinmez
Çile çeken hiç halinden yakınmaz
Nazile’yim buna şaşarım dostlar