Katibi

    Katibi©  

1600'lü yıllarda yaşadığı varsayılmaktadır. Asıl adı büyük bir olasılıkla Osman’dır.

Şiirlerinden hareketle 4. Murat (1912-1940) döneminde yapılan Revan (1635) ve Bağdat (1638) seferlerine katılan bir yeniçeri şairidir.

Dönemindeki aşıklar arasında oldukça saygın ve bilinen bir aşık oldu. Aşık Ömer’in »Şairname« adlı destanında özellikle Katibi ile başlaması bu düşünceyi pekiştirmektedir.

Bazı şiirlerinde Celep Katip mahlasını kullanması nedeniyle hayvancılıkla uğraştığı yanılsamasına neden oldu. Ancak bazı kayıtlara göre asker yetiştiren ocakta yazıcı olduğundan dolayı bu mahlası kullandığı yer almaktadır.

Katibi, şiirlerinde Bektaşi felsefesinden sevgiye dek her türlü konuyu işledi. Özellikle Bektaşi felsefesindeki şiirleri nedeniyle öteki Bektaşi şairleriyle karışmaktadır.

Ayrıca 1700'lü yılların 2. yarısında yaşayan ve Güzide Ana olarak da bilinen bir Katibi ve Zileli Katibi adlı aşıklar bulunmaktadır.

Bana Yeter

Güzel seni sevdim anca dünyada
Yüzüne baktığım kar bana yeter
Dolaştırma beni sema ziyada
Bu kadar yandığım nar bana yeter

Hublarınan menzil engin göçersin
Dost elinden bade olsa içersin
Beni görüp kaşın yıkar geçersin
Bir kez hatırımı sor bana yeter

Katibi’yem candan sadakatim var
Muhabbet yolunda seyahatim var
Bilirim ulusun kanaatim var
Sineni sineme sar bana yeter

* * *

İçinde

Efendim lütfeyle hakkı seversen
Gel ağlatma beni eller içinde
Senin salınışın öldürür beni
Selviye benzettim dallar içinde

Ben seni seveli bir dem gülmedim
Derdim pek yeğindir ilaç bulmadım
Çok gülistan gezdim asla bilmedim
Senin gibi gonca güller içinde

Efendim hışımla yüzüme bakar
Ayrılık ateşi bağrımı yakar
Gözüm yaşı durmaz çağlayıp akar
Kalmışım sultanım seller içinde

Katibi der imiş ah u zar m’ola
Yar da benim gibi intizar m’ola
Acep sevdiğimden güzel var m’ola
Şu fani dünyada kullar içinde