Yıldırım Hazık

    Hazık Yıldırım©  

1918-1998. Şavşat’ın Gurnatel (şimdiki adı Susuz) köyünde doğdu. İlkokulu Şavşat'ta okudu.

Aşıklık geleneğini ve şiiri küçük yaşlardan itibaren öğrenmeye başladı. Askerlik dönüşünde bir devlet dairesine girdi. Daha sonra başka bir devlet dairesine geçerek 1977 yılında emekli oldu.

Şiir yazmaya ilkokul yıllarında yönelen Yıldırım, sonraki dönemlerde Posoflu Müdami, Efkari, Şavşatlı Deryami, Erkinisli Azmi, A. Mecit Tokdemir gibi yörenin ve Kuzeydoğu Anadolu’nun bilinen birçok aşığıyla dostluk kurdu ve deyişmelerde bulundu.

Hemen her konuyu işleyen Hazık Yıldırım’ın yüzlerce şiirinden birçoğu yöredeki gazetelerde ve değişik araştırmalarda yer aldı.

Düşün

Sonra pişman olmak verir mi fayda
Önceden diyecek sözünü düşün
Ağırlığın tartıp olma hayhayda
Kolda kuvvet var mı pazunu düşün

Sarfet kuvvetini faydalı işe
Kaptırma kendini yanlış gidişe
Dışardan bir iğne dokunsa dişe
Sıhhatin bozulur sızını düşün

Yazını düşün ki güze varasın
Biraz yokuş yürü düze varasın
Karın elli ise yüze varasın
Çağın geçer olur dizini düşün

Yüzünü yemeye karın kaldı mı
Ambarında buğday darın kaldı mı
Evladan yetecek varın kaldı mı
Felekle bölecek kozunu düşün

* * *

Olmaz

Eğer insan isen insanca çalış
Bir hayvan misali yatmakla olmaz
İnsanlarla otur insanca konuş
Gördüğün çamura batmakla olmaz

Gül isen bağında bülbülü bekle
Beş on deme kar üstüne kar ekle
Ayva turunç deme bir de nar ekle
Şuna buna çalım satmakla olmaz

Daim yar olmalı vefalı yara
Vefasızdan vazgeç vefalı ara
Bu kısa hayatta çekilme dara
Boş boşuna yanıp tütmekle olmaz

Yıldırım döner mi doğru rahından
Vazgeçmek olur mu ol penahından
Kurtulmak çok zordur yetim ahından
Helali harama katmakla olmaz