Yetimi Yusufelili

    Yusufelili Yetimi©  

1929-2018. Artvin’de doğdu. Asıl adı Mehmet Alptekin’dir. 5 yaşındayken babası, annesi ve iki kardeşi ölünce öteki kardeşiyle birlikte amcasının yanında büyüdü. Ortaokulu bitirdikten sonra, Cılavuz Köy Enstitüsünde okudu ve yüksek öğrenimi Erzurum'da tamamladı.

Şiire ortaokul yıllarında başladı. Özellikle o dönemdeki öğretmeni Sami Nabi Özerdem’in etkisi ve yardımıyla kendini geliştirdi. Yetimi mahlasını kendi yaşamıyla özdeşleştirerek kullanmaya başladı.

1976 yılında emekli olup Bursa’ya yerleştikten sonra kendini tümüyle edebiyata veren Yetimi, geniş arşivi ve kütüphanesi aracılığıyla birçok araştırmacıya kaynak oldu.

Yetimi Bursa'da öldü ve orada toprağa verildi.

Şiirlerinin bir bölümü »Yaşamımdan Kesitler« (2005) adıyla yayımlandı. Değişik araştırmalarda aktarılan şiirlerinde hemen her konuyu işleyen ancak taşlamaları daha ağırlıkta olan Yetimi’nin »Geçmiş Zaman Olur ki«, »Yosma (Manzum Oyun)«, »Sana da Ders Var«, »Alan Alır«, »Eski Hamam Eski Tas«, »Kendi Düşen Ağlamaz«, »İçimden Geldiği Gibi 1«, »İçimden Geldiği Gibi 2«, »Atatürk’e Şiirlerim«, adlı yayına hazır kitapları bulunmaktadır.

Hakkı

Üç hak vardır kolay kolay ödenmez
Ana hakkı baba hakkı kul hakkı
Üç hak ise kor gibidir hiç yenmez
Yetim hakkı yoksul hakkı dul hakkı

Övünülmez bu dünyanın varıyla
Yaşamalı helal malın karıyla
Ahirette seni yakar narıyla
Kazanılan haram para pul hakkı

Bil Yetimi haksıza hak verilmez
Sahibinden izinsiz gül derilmez
Hak etmeden yüce hakka erilmez
Durma sen de ara yorul bul hakkı

* * *

Kalmadı

Soy sopumdan öyle yıldı ki gözüm
Huzurlu bir evim barkım kalmadı
Ailem içinde geçmiyor sözüm
Kocamış bir kurttan farkım kalmadı

Yeni kuşağa bir başka hal oldu
Tatlı söz güler yüz hep hayal oldu
Yerim kapı dibi çorbam yal oldu
İsteğimce dönen çarkım kalmadı

Dostken düşman oldum kendi dölüme
Kıyıyorlar bir an önce ölüme
Serinlik bekleyen gönül gölüme
Ümit su verecek arkım kalmadı

Yiyip içtiğimden almaz oldum tat
Çekilmez hal aldı bu tatlı hayat
Hergün dert üstüne geliyor bir kat
Efkar dağıtacak şarkım kalmadı

Neylersin Yetimi geçti çağımız
Yaşayan ölüye döndü sağımız
Güle hasret bugün gülşen bağımız
Mezarlıktan başka parkım kalmadı