Vaktidolu Adil Ali

    Adil Ali Vaktidolu©  

1936 yılında Eğin’in (şimdiki adı Kemaliye) Bezmişen (şimdiki adı Gözaydın) köyünde doğdu. Asıl adı Adil Ali Atalay’dır. İlkokulu köyünde okudu.

Aşıklık geleneğini küçük yaşlarda öğrenmeye başladı. Genellikle adını, bazen de Vaktidolu mahlasını kullanmaktadır.

Küçükken babasını yitiren Adil Ali, yıllar süren yoksul bir yaşamdan sonra ağabeyi Ahmet Atalay’la birlikte İstanbul’a yerleşti. Çeşitli işler kurduktan sonra nakliyecilikte karar kıldı ve işini geliştirdi.

Vaktidolu sonraki yıllarda kurduğu yayınevi aracılığıyla özellikle Alevi-Bektaşi geleneği çerçevesinde kitap yayınlamaya başladı.

Şiir yanında öykü ve roman denemeleri de bulunan Atalay birçok yarışma ve şenliğe katıldı.

Adil Ali, şiirlerini »Ehl-i Beytin Mucizeleri« (1972), »Anadolum Anadolum« (1975) ve »Gel Kendine Deli Gönül« (1992) adlı kitaplarda topladı. Ayrıca »Seyyit Nizamoğlu Divanı« (1990), »Abdal Musa Sultan ve Velayetnamesi« (1990), »Kerbela ve Matem« (1991), »Aşık Dermani Baba, Hayatı ve Şiirleri« (1991) ve »Erzurumlu Noksani« (1992) adlı araştırmaları bulunmaktadır.

Ademdedir

Gördüm Esma ile Hüsna
Ademdedir Ademdedir
Saygı duyan bütün nesne
Ademdedir Ademdedir

Hem o demde hem bu demde
Cümle kemalet ademde
Bütün alem hep bedende
Ademdedir Ademdedir

Nice türlü alet yapan
Fırlatıp fezaya atan
Az bir güce bin güç katan
Ademdedir Ademdedir

Adil Ali yaşadı yaş
Ariflere bu dünya düş
Yazı güzü baharı kış
Ademdedir Ademdedir

* * *

Sensiz

Bitmez bu ayrılık biter mi bilmem
Hasret düğümünü çözemem sensiz
Aşkın yeter bana cennet istemem
Cihan cennet olsa gezemem sensiz

Çok dertliyim dertsiz dahi görünsem
Aşkın ile erim erim erisem
Deryalarda yüzgeç olsam yürüsem
Ufacık bir gölde yüzemem sensiz

Adil Ali çeker hasret yasını
Senin aşkın siler gönül pasını
Kırklar meclisinde engür tasını
Elime verseler ezemem sensiz