Ummanoğlu Enver

    Enver Ummanoğlu©  

1961-2013. Selim’de doğdu. Asıl adı Enver Saraç’tır. İlkokulu Selim’de, ortaokulu Karadeniz Ereğli’de tamamladı.

Aşıklık geleneği ve şiirle, babası Posoflu Ummani’nin (1933-1984) etkisiyle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. İlkokul çağlarında bağlama çalmayı öğrenen Ummanoğlu, şiir yazmaya ise ortaokul döneminde başladı.

Aşık Ummanoğlu, sonraki yıllarda birçok etkinlik ve şeniliğe katıldı, buralarda birçok ödül aldı. Ayrıca çeşitli radyo ve televizyon programları hazırlayıp sundu.

1974 yılında Bursa’ya yerleşen Ummanoğlu burada halk şairlerine ilişkin çeşitli örgütlenmelerde bulundu, kurucu ve yönetici olarak görev aldı.

Enver Ummanoğlu’nun şiirleri çeşitli gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlandı.

Enver Ummanoğlu Bursa’da öldü ve orada toprağa verildi.

Düşermiş

Çağlayıp sana gelenler selden sele düşermiş
Özünde cevher olanlar elden ele düşermiş
Sarraf olan altın tartar insan ölçer arifler
Akıldan yoksun kalanlar puldan pula düşermiş

Hakkın çeşmesinden mürşit testisini doldurur
Ehl-i kamile varmayan muhabbeti kaldırır
Bahçıvan olmayan kişi bağda gülü soldurur
Gülün kadrini bilenler daldan dala düşermiş

Ummanoğlu’nu gezdiren diyar diyar illerde
Ne varlıktır ne yoksulluk ömrü geçti yollarda
Yunus gibi hak der gezer sahralarda çöllerde
Ferhat gibi dağ delenler dilden dile düşermiş

* * *

Selim

Gurbet ömrümüzü yedi tüketti
Doldu özleminle gözlerim Selim
Hasret zulüm oldu canıma yetti
Özümü yaralar sözlerim Selim

Bülbül nasıl yaşar altın kafeste
Hicran nameleri ayrı bir beste
Hayat girdabında en son nefeste
Sana kavuşmayı gözlerim Selim

Ağyara düşmüşüm kadrimi bilmez
Hasretlik çekerim yüreğim gülmez
Gönül kışa vurdu baharım gelmez
Vuslattır çözülmez buzlarım Selim

Enver Ummanoğlu’n böyle meramı
Ecel listesinde gördüm sıramı
Ellere açmadım gizli yaramı
Yıllara pay ettim gizlerim Selim