Tokdemir Abdulmecit

    Abdulmecit Tokdemir©  

1894-1974. Şavşat’ın Ķućen (şimdiki adı Kocabey) köyünde doğdu. İlk eğitime köy medresesinde başladı. Daha sonra İmerhevin (şimdiki adı Meydancık) Balıklı köyünde Hacı Mevlüt Efendiden Kuran öğrendi. Bir süre sonra Söğütlü köyünde açılan Darül Hilafet-ül Aliyye adlı okulda eğitimini tamamladı.

Şairlik geleneğinin egemen olduğu bir ailede yetişti. Şiiri ve aşıklık geleneğinin küçük yaşlarda öğrenmeye başladı. Şair ve din adamı Muhammet Recai’nin torunudur.

Abdüulmecit Tokdemir, daha çocuk denecek yaşta aşık olduğu Safiye adlı kızla 1915 yılında evlendi. Ancak kısa süre sonra eşinin ölmesi üzerine 1917 yılında Elvida ile evlendi.

Şiirlerinde özelikle dini, ahlaki ve ulusal konuları işleyen Abdulmecit Tokdemir’in, »Oğluma Öğütler« (1964) ve »7 Mart Kahramanları« adlı kitapları yayımlandı. Ayrıca »Mektubat«, »Artvin’de Edebiyat« ve »Süzülmüş Sözler« adlı yayına hazır 3 kitabı ise basılma olanağı bulamadı.

Ömrün Var

Ömrün var evladım baharı yazı
Mevsimsiz zamansız yazlanmayasın
Dur huzuru hakka eyle niyazı
Ondan başkasına nazlanmayasın

Bu ömrün baharı gelir yaz geçer
İlkbahar sonbahar gelir güz geçer
Meserret mezerret gelir haz geçer
Elin kem gününde hazlanmayasın

Tokdemir hizmet et vatana karşı
Vatanın bağrında yatana karşı
Yurduna saldırıp çatana karşı
Yırtıcı aslan ol gizlenmeyesin

* * *

Söyle

Bir sözü kaleme almadan önce
Fikir süzgecinden geçir de söyle
Bir meclis-i ilme girmeden önce
Var ise müfsiti kaçır da söyle

Seyahate sen çıkmadan ilim al
Ger ilmin var ise ele kalem al
Sen yeşile bürün eller giysin al
Tevazu kisvesin biçir de söyle

Yoksula hami ol yetime acı
İlim adamların eyle baş tacı
Onlar bulur her bir derde ilacı
Nezaket şerbetin içir de söyle