Tefail

    Aşık Tefail©  

1843-1915. Sungurlu’nun Şekerhacılı köyünde doğdu. Bazı araştırmacılara göre Alaca’nın Büyükcamili köyünde yaşadı. Asıl adı Ali’dir. İlk eğitimini köy medresesinde aldı.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Köylüsü Kul Yusuf’un yanında yetişti ve kendini geliştirdi.

Gürani Doğan’ın araştırmalarıyla arşivlere aktarılan ve yörede Deli Hoca olarak da bilinen Aşık Tefail, Battal Gazi Tekkesinde bir yıl kadar hizmet ederek kendini geliştirdi. Aynı zamanda dini eğitimini tamamlayıp bulunduğu yerlerde imamlık yaparak geçimini sağladı.

Aşık Tefail, gençliğinden itibaren kendi yöresi dışında Orta Anadolu’nun birçok yerini dolaştı. Özellikle Beypazarı ve Çubuk ve Merzifon yörelerinde uzun süre kaldı.

Aşık Tefail ilk kez 1907 yılında olmak üzere birkaç kere, Kerbela’ya gitmek üzere yola çıktı ancak bunu gerçekleştiremedi. Daha sonra 1909 yılında Kerbela’ya ulaşan Tefail, bu ziyaretinden sonra köyüne yerleşti ve sakin bir yaşam sürdürdü.

Aşık Tefail köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

Geldim

Dertli olan arar bulur tabibi
Tabipler tabibi pir diye geldim
Şefaat müznibin nuru habibi
Sıbdı Resulullah car deyi geldim

Sen ettin eyledin işin böyledir
Firakınla aşkın adem ağlatır
Nutku müyesserin taşı söyletir
Perişan halimi gör deyi geldim

Çağırmadan duyan bakmadan gören
Cümle ruhluların nasibin veren
Bab-ı Hayber ile muallak duran
Azim azimetli er deyi geldim

Tefail’em arzumanım visali
Feyzi Hamdi Sultan Veli Cemali
Ya eykemel hakim rahmet bu hali
Muradım maksudum ver diye geldim

* * *

Sürmeli

Seher vakti çaldım yarın kapısın
Hiç kimse görmemiş onu sürmeli
Boş koymazlar o Tanrının yapısın
Bevahlar hep gözleri sürmeli

Buna fani derler bir köhnezendir
Gayet mekkaredir işi düzendir
Sarraf başı her gevheri süzendir
Yine onu mehengine sürmeli

Tefail kurbanım pirin zatına
Elif lam mim dendi kelametine
Eğer bindin ise aşıkına atına
Neyleyip de mahmuz vurup sürmeli