Şerifoğlu

    Ozan Şerifoğlu©  

1950 yılında Kars’ın Ladikars (şimdiki adı Kümbetli) köyünde doğdu. Asıl adı Ali Eliş’tir. İlköğrenimini köyünde, orta ve yükseköğrenimini İstanbul’da tamamladı.

Küçük yaşlarda şiirle ilgilenmeye başladı. Köylerine gelip giden aşıkları dinleyerek kendini geliştirdi. Yaklaşık 17 yaşında İstanbul’a giderek çalışmaya başladı. Askerliğini de İstanbul’da yaptıktan sonra orada yaşamaya başladı.

Ozan Şerifoğlu, zamanla karşılaştığı birçok aşık ve şairle dostluk kurdu ve meclislere katıldı.

Uzun yıllar bir devlet kurumunda çalıştıktan sonra emekli olan Şerifoğlu’nun şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmada aktarıldı.

Ağlarsın

Seller gibi deli dolu akan yar
Bir denize dökülünce ağlarsın
Meyveli dal gibi taşlar el seni
Sağa sola bükülünce ağlarsın

Felek ayrı gözle bakar zengine
Davul bile çalar dengi dengine
Selden beter yol alırsın engine
Boz bulanık çekilince ağlarsın

Hak bilir kuluna verdiği varı
Meşherde sorulur zararı karı
Ağlar gibi durur komşu mezarı
Başucunda dikilince ağlarsın

Şerifoğlu ne söylesen boş olur
Geçmişini hatırlasan hoş olur
Baharın tez geçer sonu kış olur
Gazel gibi dökülünce ağlarsın

* * *

Anlatamadım

Çobanıydım kavalımı kırdılar
Çöllere derdimi anlatamadım
Boyu eğip durdum başa gelene
Ellere derdimi anlatamadım

Kara sevda nice bela yetirdi
Elin kahrı ezip döktü batırdı
Dolandırdı gurbet ile getirdi
Yollara derdimi anlatamadım

Gözlerime baktı baktı sınadı
Bilmem ki elleri kandı kınadı
Diken gibi parçalayıp daladı
Güllere derdimi anlatamadım

Şerifoğlu geçti borum ötmüyor
Yürü deme ayaklarım tutmuyor
Saz döşümde ama naz bitmiyor
Tellere derdimi anlatamadım