Safi Cemal

    Cemal Safi©  

1938-2018. Samsun’da doğdu. İlk ve ortaöğrenimini orada tamamladı.

Şiire ilgisi küçük yaşlarda başladı. Ancak 40 yaşına dek fazlaca dışa açılmadı.

1978 yılından değişik çevrelerde duyulmaya başlayan Safi, başta sevgi olmak üzere hemen her konuda şiir yazmaktadır. Ayrıca taşlamaları geniş çevrelerde bilinip okunmaktadır.

Şiirlerinin, yaklaşık 40 tanesi Orhan Gencebay (1944) tarafından olmak üzere 150 kadarı bestelendi. Bunlardan 'Rüyalarım Olmasa' ve 'Sayılır' adlı şiirleriyle 1990 ve 1991’de yılın şairi seçildi.

Cemal Safi’nin birçok şiiri değişik gazete, dergi ve araştırmada aktarıldı.

Cemal Safi Ankara'da öldü ve orada toprağa verildi.

Cemal Safi'nin şiirleri bir bölümünü »Vurgun« (1978), »Kıyamete Kırk Kala« (1984) ve Bekir Karadeniz tarafından hazırlanan »Sende Kalmış« (2000) adlı kitaplarda topladı.

Geldim

Sevgim var Karun’un serveti kadar
Hepsini yoluna sermeye geldim
Sen harca harcayabildiğin kadar
Ben senin zevkine sermaye geldim

Kimseye vermedim aşk adresimi
Güç bela taşıdım can kafesimi
Sır gibi gizledim son nefesimi
Senin kollarında vermeye geldim

Şahit gerekliyse seni sevmeye
Nikah gerekliyse karım demeye
Şeytana uyup da haram yemeye
En tatlı günaha girmeye geldim

Senden bir ricam var makul görürsen
Koynunda kuğular beslermişsin sen
Düğmeni çözmeme izin verirsen
Bir taşla iki kuş vurmaya geldim

* * *

Sayılır

Gözlerim uykuyla barıştı sanma
Sen gittin gideli dargın sayılır
Ben de bir zamanlar sevildim amma
Seninki düpedüz vurgun sayılır

Yalan mı söyledin göz göre göre
Ne zaman dolacak verdiğin süre
Gönülden gördüğüm takvime göre
Aldığım her nefes birgün sayılır

Armağan ettiğin kutsal mendile
Akarken içimi dağlayan çile
Manavgat denilen çağlayan bile
Benim gözyaşımdan durgun sayılır

Ne kadar zulmetsen ah etmem sana
Her iki cihanda gül kana kana
Seninle cehennem ödüldür bana
Sensiz cennet bile sürgün sayılır