Sadıki

    Aşık Sadıki©  

1892-1948. Artvin’in Aşağı Xod (yeni adı Aşağı Maden) köyünde doğdu. Asıl adı Ahmet’tir. Görme engelli olduğu için okuma yazmayı öğrenemedi ancak belli bir dini eğitim aldı.

Yörede Kürdoğlu Molla Ahmet olarak da bilenen aşık duyduklarını belleğine yerleştirmesi sayesinde hem usta malı türküleri hem de kendi türkülerini söyledi.

Günümüze aktarılabilmiş fazla şiiri bulunmayan Xodlu Sadıki’nin, akranı Sefil Heyrani (1890-1958) ile deyişmelerde bulunduğu bilinmesine karşın bunlar kaynaklara aktarılmamıştır.

Yaşamı yoksulluk içinde geçen Xodlu Sadıki bir kaza sonucu öldü ve köyünde toprağa verildi.

Düşer

Bir güzel girende on beş yaşına
Ağ göğsün üstüne cimcime düşer
Açılır veçhinde gülü nergisi
Al yanak üstüne simsime düşer

Bu benim bahtımı zay eyleseler
Akan gözyaşlarım çay eyleseler
Bugün güzelleri pay eyleseler
Bari bir anlasak kim kime düşer

Bu benim çektiğim ah u zar ise
Yüreğimde yanan aşkın nar ise
Der Sadıki nerde güzel var ise
Ya burunsuz ya da hımhıma düşer

* * *

Senin

Faniden bekaya hicret eyledin
Feth-i gülşad olsun yolların senin
Münkiren hazreti soran da sual
Aça bülbül gibi dillerin senin

Bazı rivayette olunur haber
Kuzusu yanında olur muteber
Cennette nevaya varırsan eğer
Huri kılman olur kulların senin

Kamil Usta çeker daim firkati
Der Sadık vird eyle her zaman hakkı
Cennet-i alada kalırsın baki
Açıla her yana kolların senin