Püryani
Aşık Püryani©
1930-2010. Ardahan’da doğdu. Asıl adı Haydar Çetinkaya’dır. İlk ve ortaokulu Ardahan’da okudu.
Babası ve dayısının etkisiyle aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. 7-8 yaşlarından itibaren babası tarafından meclislere götürüldüğünden zamanla yöredeki hemen tüm aşıkları tanıma ve dinleme fırsatı buldu. Ancak aşıklık geleneğine ilişkin ayrıntıları özellikle Posoflu Müdami’den (1914-1968) öğrendi.
İlk gençlik dönemlerinden beri şiir yazan Püryani, halk edebiyatı ve aşıklık geleneğine ilişkin birçok araştırma hazırladı, değişik yerlerde yazıları yayınlandı.
Folklor Araştırmaları Kurumu üyeliği de yapan Püryani, Halkevleri gibi birçok yapılanmada yönetici olarak görev yaptı. Bu görevleri ve araştırmaları nedeniyle çeşitli ödüller aldı.
Haydar Püryani, araştırmalarının bir bölümünü kitaplaştırarak hazırladı. Bunların bir bölümü yayınlanmak üzere HAGEM, bir bölümünü ise Bekir Karadeniz'in arşivine aktarıldı..
Aşık Püryani Söke'de öldü ve orada toprağa verildi.
Ağlarız
Biz aşıklar sulu gözün tekiyiz
Hiç yok yere durup durup ağlarız
Saz omuzda diyar diyar dolaşır
Yar
yurdunu sorup sorup ağlarız
Aşıklar gülmedi hiçbir asırda
Sarılır bir taşa yatar hasırda
Gahi Hint’te gahi Çin’de Mısır’da
Bir
hayaldir kurup kurup ağlarız
Kader aşığındır zar aşığındır
Bela aşığındır zor aşığındır
İster çirkin olsun yar aşığındır
Güzel
diye sarıp sarıp ağlarız
Aşık sever vatanını yurdunu
Aşık sever koçyiğidin merdini
Aşık bilir al bayrağın kadrini
Yüzümüze
sürüp sürüp ağlarız
Püryani Haydar’ım bulunsa çare
Fırsat ele geçip gelse de sıra
Erişsek vuslata kavuşsak
yare
Biz yine de garip garip ağlarız
* * *
Döndüm
Yaşlandım yorgunum unutkan oldum
Kaynağı kuruyan güllere döndüm
Bu fani alemde sanki yalnızım
Kervan
işlemeyen yollara döndüm
Mevki makam para pulum kalmadı
Çileyi çekecek halim kalmadı
Bağ kurudu bir tek gülüm kalmadı
Vahası
olmayan çöllere döndüm
Püryani Haydar’ım yandım kavruldum
Yıllar yılı geze geze yoruldum
Yaprak oldum rüzgar ile
savruldum
Deli dolu esen yellere döndüm