Niyazi Ardanuçlu

    Ardanuçlu Niyazi©  

1871-1911. Ardanuç’un Opiçala (şimdiki adı Gökçe) köyünde doğdu. Asıl adı İsmail’dir. Şiirlerinden ve imamlık yapmasından hareketle köyünde medrese eğitimi aldığı tahmin edilmektedir.

Deyişleri ve güzel bağlama çalmasıyla bilinen aşık, Ardanuçlu Niyazi, imamlık yaptığı için yörede Molla İsmail olarak da anıldı.

Kendi döneminde yaşayan Huzuri (1886-1951), Zuhuri (1887-1949), Ermeni kökenli Cihani gibi birçok aşıkla karşılaştı ve deyişmelerde bulundu.

Genellikle sevda konularını işleyen Ardanuçlu Niyazi’nin şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlandı.

Aşık Niyazi, köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

Ayrıca asıl adı Zübeyt Irgalı olan Kağızmanlı Niyazi (1932-1985) ve 19. yüzyılda yaşamış Ermeni kökenli 2 Niyazi daha bulunmaktadır.

Benim

Gönülden isterim yare gitmeyi
Kara duman çöker yoluma benim
Hararetten damarlarım kurudu
Almadım ismini dilime benim

Yad bülbüller gezer bahçe bağında
Mevlam al canımı yar kucağında
Sevilecek kuçulacak çağında
Felek hasret koydu gülüme benim

Niyazi’yi felek kaptı destine
Derviş oldum girdim abdal postuna
On dört ay yatırdın bir yan üstüne
Mevlam merhamet kıl halime benim

* * *

Sevdiğim

Senin aşkın bu sinemi yandırdı
Alışmıştır herbir aza sevdiğim
Boyun eğip yalvarırım ben sana
Düşesin cilveye naza sevdiğim

Beni okuttular kara heceden
Abdal olup yola çıktım geceden
Çok yalvardım anlamadın ricadan
Nideyim bakmazsın söze sevdiğim

Adım İsmail’dir mahlasın Niyaz
Koynun cennet bağı buhağın beyaz
Dilin gül yaprağı dudağın kiraz
Yanakların gülden taze sevdiğim