Nalbant

    Göleli Nalbant©  

Yaşamına ilişkin somut bir ipucu bulunmamaktadır. Yöredeki anlatılarda Merdinikli Nalbant olarak da geçmektedir. Kuzeydoğu Anadolu aşıklık geleneğinde bazı kaynaklarda adına rastlanmakta ancak bir şiirinin dışında örnek bilinmemektedir.

Burada aktarılan şiirler ise yalnızca Göleli Ferman Baba’nın notlarında bulunmaktadır. Bu şiirlerden biri ise eksik olarak Zakir Zeki Taşpınar’ın »Bütün Yönleriyle Kars« adlı araştırmasında aktarılmaktadır.

Göleli Nalbant Göle'de öldüğü ve orada toprağa verildiği sanılmaktadır. Ancak mezarının yeri belli değildir.

Kür

Beş koldan derlendi koca bir ırmak
Dost oluban cana doğru gider Kür
Sana yakışmaz mi eğlenip durmak
Dost elinden yana doğru gider Kür

Geçildikten sonra has Karabağ'dan
Kardaşın Araz'ı almışsın sağdan
Deryada yarini gördüğü çağdan
Aşk ile zamana doğru gider Kür

Kınamayın Kür'ü taşıp coşanda
Göle düzlerini basıp aşanda
Haber alıp yar peşine koşanda
Derdine Lokmana doğru gider Kür

Göleli Nalbant'ın ciğerparesi
Konuk gelsen acep yerin neresi
Gönül deryasında var mi çaresi
Aşk ile ummana doğru gider Kür

* * *

Hasret Kaldım Ben

Merdin-sıla derler benim yurduma
Dağına taşına hasret kaldım ben
Gezdiğim ol düzler turna mekanı
Ol turna kuşuna hasret kaldım ben

Gölgemi koyverdim Kartal Dağına
Yüreğim ses verir irem bağına
Göle ovasına Kür kırağına
Toprağı taşına hasret kaldım ben

Acı Suyu yudum yudum içende
Sarme dağlarını bele geçende
Turnalar gelip de sonra göçende
Yazına kışına hasret kaldım ben

Göleli Nalbant’ım deftere yazar
Hilebaz yar ile olmuyor bazar
Tükenir günlerim gör azar azar
Sılama boşuna hasret kaldım ben