Muhibbi Kağızmanlı

    Kağızmanlı Muhibbi©  

1930 yılında Kağızman’da doğdu. Asıl adı Muhittin Toper’dir. İlkokulu köyünde okudu.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. İlk gençliğinden beri yörede davulcu olarak tanınan Muhibbi, birçok aşıkla görüşüp dostluk kurmasına karşın alışılagelmişin dışında, şiir yazmaya 70 yaşından sonra yöneldi.

Sait Küçük'ün yöre aşıklarına ilişkin yaptığı araştırmalarla ilk kez şair olarak adını duyuran Muhibbi 2001 yılında İzmit’e yerleşti. Bu dönemden sonra şiirle daha da yoğunlaştı.

Kağızmanlı Muhibbi’nin şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlandı.

Ayrıca mahlasını kullanan Osmanlı Padişahı 1. Süleyman (1495-1566), asıl adı Salih olan Erkinisli Muhibbi (1823-1868) ve asıl adı Mustafa olan Kümbetli Muhibbi (1878-1915) mahlaslı aşıklar/şairler bulunmaktadır.

Beni

Mecnun muyum Leyla için çektiler dara beni
Gece gündüz feryat ettim koydular zara beni
Ferhat gibi dağlar deldim eremedim murada
Boş boşuna yıprattılar koydular zora beni

Ayak gitmez dizim tutmaz üç ile yürüyorum
Vücutta etim kalmadı gün be gün eriyorum
Yürümeye nefes yetmez göğsümden soluyorum
Akıbeti götürecek bu dert mezara beni

Derdim çoktur derman yoktur çare sende yaradan
Nice tahtı Süleymanlar geldi geçti sıradan
Ben Muhibbi naçar kulun mahcup etme oradan
Yolumu terse çevirip yandırma nara beni

* * *

Gel Yeter

Bursa İstanbul’u gezdin dolandın
Bekliyorum yollarını gel yeter
Hergün hasretinden kavruldum yandım
Bekliyorum yollarını gel yeter

Özlemişim yanağında halını
İyi kötü konuştuğun dilini
Yeter ki gel konuş bir sor halimi
Bekliyorum yollarını gel yeter

Muhibbi’ye nefes vermiyor aman
Elli yıl geçirdik senle bir zaman
Azrail bekliyor kesildi güman
Bekliyorum yollarını gel yeter