Mirati

    Kalecikli Mirati©  

1809-1884. Kalecik’te doğdu. Asıl adı Mehmet’tir. Yaşamına ilişkin veriler tam bir kesinlik taşımamaktadır. Kayıtlarda bulunmamasına karşın iyi bir eğitim aldığı kabul edilmektedir.

Mirati’nin, mahlasını Vasfi Şeyh Tekkesinde hizmet ettiği dönemde aldığı varsayılmaktadır.

Zileli Ceyhuni, Tokatlı Gedayi, Osmancıklı Kadriya, Gayreti, Çankırılı Kemali gibi kendi döneminde yaşayan birçok tanınmış aşıkla görüştüğü, birlikte deyiştiği bilinmektedir.

Ayrıca aynı mahlaslı Tosyalı bir aşık daha bulunmaktaydı. Kalecikli Mirati’nin Tosyalı Mirati’yi bir atışmada yenmesinden sonra bu mahlası yalnızca kendisi kullanmayı sürdürdü.

Şiirlerinde aruz ve hece ölçülerini kullanan Kalecikli Mirati, bazı araştırmacılara göre son yılların geçirdiği İstanbul’da öldü ve Tavukpazarı çevresinde toprağa verildi.

Şiirleri çeşitli yerlerde şiirleri aktarılan Mirati’ye ilişkin İhsan Ozanoğlu’nun »Kalecikli Mirati« (1940) ve Hayrettin İvgin ve Ali Esat Bozyiğit tarafından hazırlanan »Kalecikli Aşık Mirati«, (2004) adlı kitaplar bulunmaktadır.

Bulunur

Dünyalıktan halim sorar bazısı
Bizde sim yerine emraz bulunur
Böyle imiş alnımızın yazısı
Elde santur keman ya saz bulunur

Sanma ki aşıklar beyhude gezer
Eloğlu ariftir adamı sezer
Harabat ehliyiz bizde sim u zer
Ne kışın bulunur ne yaz bulunur

Mirati kıssadan hissedir pendim
Şimdi bir kimseye inanma kendim
Fikirsizlik bendi kendi efendim
Zamanede adem pek az bulunur

* * *

Olmayınca

Ey gönül alemde merdüm-i sadık
Söze hor görünür bay olmayınca
Olamaz tubına halkın mutabık
Herkese baş eğip yay olmayınca

Ey gafil gıybetten elin dilin çek
Budur mürşitlerin telkini gerçek
El elden üstündür yerden göğecek
Ata baha olmaz tay olmayınca

Bir şemi gerçek er uyarsa sönmez
Mirat’a taklitle tahkik bulunmaz
Taşıma su ile değirmen dönmez
Ona bir başlıca çay olmayınca