Mennani

    Kağızmanlı Mennani©  

1925-2005. Kağızman’da doğdu. Asıl adı Yemen Dede Ateş’tir. İlkokulu Kağızman’da tamamladı.

Aşıklık geleneğine ve şiire küçük yaşlarda ilgi duymaya başladı. Köyle-rine gelip giden aşıklar aracılığıyla bilgisini pekiştirdi ve kendini yetiştirdi. Zamanla Posoflu Müdami (1914-1968) başta olmak üzere birçok aşıkla karşılaştı ve deyişmelerde bulundu.

Berberlik ve sünnetçilik yaparak yaşamını sürdüren Mennani, 1953 yılında Digor’a yerleşerek 1980 yılına dek orada kaldı. Daha sonra kısa bir süre için yeniden Kağızman’a döndüyse de orada kalmayıp 1982 yılında İzmit’e yerleşti.

Yörede Dede olarak da bilen Aşık Mennani’nin şiirleri çeşitli gazete, dergi ve araştırmada yeraldı.

Aşık Mennani İzmit’te öldü ve orada toprağa verildi.

Beni

Neden ise nazlı yarim
Bugün yine üzdü beni
Kattı kederli saffına
Bir hizaya sürdü beni

Konak et yanında kalim
Biraz gül ki neşelenim
Dedim nedir kadan alim
Göz ucuyla süzdü beni

Geçti salına salına
Yine azmetti yoluna
Gizlinden düştüm dalına
Hemen duydu sezdi beni

Gördü gülümsedi durdu
Mennan’a teselli verdi
Otağında yer ayırdı
Mihman dedi yazdı beni

* * *

Hayranız

Bidayetten bağış olundu bize
Biz bu aşkın binasına hayranız
Akıbet yandırır döndürür köze
Neden ise cefasına hayranız

Adet eylemişiz ah ile ofu
Yar diye açarız her sözde lafı
Zerin kıymetini bilir sarrafı
Cevher görsek danesine hayranız

Hakikat yolunda iz lazım bize
Yar yanında geçen naz lazım bize
Hoş muhabbet tatlı söz lazım bize
Tekellümün manasına hayranız

Sakin ol Mennani sen de naşısın
Kendinde meşhur bilinmez keşisin
Derviş odur sözü mana taşısın
Hece aruz mısrasına hayranız