Meftuni Maraşlı

    Maraşlı Meftuni©  

1949-2015. Maraş’ın Öksüzlü köyünde doğdu. Asıl adı Mustafa Doğan’dır. İlkokulu köyünde okudu.

Aşıklık geleneğine ve şiire küçük yaşlardan itibaren ilgi duymaya başladı. Yaklaşık 11 yaşında bağlama çalmayı öğrendi. Köylerine gelip giden dede ve zakirler aracılığıyla kısa sürede kendini geliştirdi. Bağlama çalması ve geleneği öğrenmesinde aynı zamanda cemlerde zakirlik yapan amcası Ahmet’in özel yardımı ve desteğini gördü.

Hatayı, Pir Sultan, Hayyam, Köroğlu, Karac’oğlan, Dadaloğlu şiirleriyle başlayarak, Veysel (1894-1973), Davut Sulari (1926-1985), Mahzuni (1938-2002), Daimi (1932-1983), Ibreti (1920-1976), Meluli (1892-1989), Mücrimi (1882-1970) gibi aşıkları kendine rehber edindi.

İlk plağını 1968 yılında doldurdu. Kısa sürede yörede adı duyulan Aşık Meftuni, 1979 yılında Anadolu Halk Ozanları Derneği Başkanlığı görevinde bulundu. Özellikle bu dönemden sonra Mahzuni, Ruhi Su (1912-1985), İhsani (1932-2009), Meçhuli (1946-2011) gibi kişilerle dostluk kurdu.

1980 sonrasında politik düşünceleri ve türküleri nedeniyle belirli sıkıntılar yaşayan Maraşlı Meftuni, 1987 yılında Fransa’ya yerleşti. Bu dönemden sonra ise ağırlıkla Nurşani'nin desteğini gördü.

Aşık Meftuni bugüne dek toplam 22 plak, 3 kaset ve 3 CD hazırladı. Ayrıca şiirlerinin bir bölümünü ise »Ateşten Gömlek« adıyla kitaplaştırdı.

Maraşlı Meftuni Fransa'da öldü ve köyünde toprağa verildi.

Garip Garip

Dünyaya geldim geleli
Yaşıyorum garip garip
Nasıl insan yaratıldım
Şaşıyorum garip garip

Çiçekler açmış başında
Derman yazılı kaşında
Bir halda bilmez peşinde
Koşuyorum garip garip

İlkbaharda seller gibi
Hakka giden yollar gibi
Sevdalanmış kullar gibi
Coşuyorum garip garip

Meftuni ayrılmaz haktan
Düğün kursan mezarlıktan
Güneş gibi bir gedikten
Aşıyorum garip garip

* * *

Oldum Ben

Güzel güzel yaşamanın yerine
Neden bir köşede durur oldum ben
Gönül verdim halde bilmez birine
Ah deyip dizime vurur oldum ben

Netice bellisiz karar kılınmaz
Nereye varacak sonuç bilinmez
Aşkını kalbime yazdım silinmez
Derviş Yunus gibi yürür oldum ben

Gördüğün dünyada ne ararsan çok
Öbürkü dünyaya gidip gelen yok
Fukarayım ama gözüm gönlüm tok
Isteyene cevap verir oldum ben

İçtim dün geceden kalma bayatım
Hiç uğruna heder oldu hayatım
Meftuni’yim sürünmektir sanatım
Kusuru kendimde görür oldum ben