Meçhuli
Aşık Meçhuli©
1946-2011. Afşin’in Kaşanlı köyünde doğdu. Asıl adı Hasan Öztürk’tür. İlkokulu köyünde okudu.
Yaklaşık 7 yaşlarında iken vereme yakalanan babasını yitirdi. Bunu izleyen yıllarda, 2 kardeşi ve annesiyle yoksul ve zor bir yaşam sürdürdü.
Köylerine gelip giden ve ırgatlık için gittiği yörelerde karşılaştığı aşıklardan şiir söylemesini ve aşıklık geleneğini öğrendi. Yaklaşık 3 yıl Aşık Kul Hasan’a (1933-2010) çıraklık etti.
Aşık Meçhuli 1966 yılında askere çağrıldı. Özellikle askerlik sonrası yazdığı şiirler çevrede beğenilmeye ve yayılmaya başladı. 1968 yılından itibaren öncelikle İsmail İpek tarafından türküleştirilerek plağa okunan şiirleri iyice kulaktan kulağa yayıldı.
Birkaç kez çeşitli devlet kurumlarında işe giren Aşık Meçhuli pek uzun süreli çalışma olanağı bulamadı.
Aşık Meçhuli Fransa'da öldü ve köyünde toprağa verildi.
Sevgi, gurbet, yoksulluk, dostluk gibi konuları işleyen Aşık Meçhuli, şiirlerini »Diri Gezen Ölü« (1973) ve »İsyan« (1990) adlı kitaplarda topladı.
Gelir
Dertlerim örülmüş bir çorap gibi
Söktükçe sevdiğim sökesim gelir
İçime işledi şu zalim gurbet
Gönül
ah çektikçe çekesim gelir
Hayli hasret kaldım yari özlerim
Yarin hasretiyle ağlar sızlarım
Yar sana kem gözle bakan
gözlerin
Dünyayı başına yıkasım gelir
Meçhuli yarine sazıyla der ki
Huri melek nesli şüphe mi var ki
Perilerin şahı sultanı
sanki
Baktıkça yüzüne bakasım gelir
* * *
Güzel Dost
Bana ettiğini biliyor musun
Sineme hançerin çaktın güzel dost
Beni ağlattığın yetmez mi gayrı
Bu
garip gönlümü yıktın güzel dost
Dertsiz iken beni verem eyledin
Derdini yarama merhem eyledin
Kendin Aslı beni Kerem eyledin
Aşkın
ateşine yaktın güzel dost
Gönlümü kendine eyledin esir
Seni sevmek midir bir bana kusur
Zülfünün teline asılan Mansur
İnsafsızca
dara çektin güzel dost
Sönmesin bu aşkın yansın dedikçe
Yana yana seni ansın dedikçe
Allahım kitabım sensin dedikçe
Çıkıp
yücelere baktın güzel dost
Bu kadar insafsız olur mu insan
Ettiğin Hüsey’n’e etmedi Mervan
Hali hazır kendim hayatta iken
İsmime
Meçhuli taktın güzel dost