Mazlumi Hanaklı
Hanaklı Mazlumi©
1855-1922. Ortahanak’ta doğdu. Asıl adı Ahmet’tir. Doğum ve ölüm tarihlerine ilişkin bilgiler kesin değildir. Bir veriye göre ise Ahıska'da doğdu ve çocukken ailesiyle birlikte Ortahanak'a göç etti.
İlk öğrenimini Ortahanak'ta tamamladıktan sonra dönemin kültür merkezi niteliğindeki Ahıska’ya giderek medrese eğitimi gördü. Aynı dönemlerde şiire ve edebiyata ilgi duydu. Dönemin ünlü aşıklarından Şenlik (1850-1913), Sümmani (1860-1915) ve Zülali (1873-1959) ile karşılaşmalar yaptığı ve arkadaşlık ettiği bilinmesine karşın, onlar gibi bağlama ya da başka bir çalgı çalmayı öğrenmedi.
Şiirlerini genellikle doğaçlama olarak söyleyen Hanaklı Mazlumi, daha sonra aklında tuttuklarını defterine geçirdi.
Bazı aktarımlara göre hiç evlenmedi ve çoğu olmadığı için de soyu tükendi. Ancak Fahrettin Kırzıoğlu’nun 1936-37 yıllarında yöredeyken yaptığı araştırmalara göre Mazlumi’nin bir oğlu vardı. Ancak babasının eserlerine sahip çıkmadığı gibi elde kalan defterleri de sigara kağıdı olarak kullandığı aktarılmaktadır. Öteki akrabaları ise yöreden göçtüğünden birbirleriyle ilişkileri kesilmiştir.
Şiirlerinde hemen her konuyu işleyen Hanaklı Mazlumi'ye ilişkin Yunus Zeyrek tarafından hazırlanan »Hanaklı Mazlumi-Hayatı, Sanatı, Eserleri« (2001) adlı bir araştırma bulunmaktadır.
Hanaklı Mazlumi köyünde öldü ve orada toprağa verildi.
Düşer
Gönül bağman isen dostun bağına
Gözle ki har gelir tellere düşer
Fırsan elde iken gün geçirenin
İşi
çok fitne-i fellere düşer
Fırsat elde iken konuş yarınan
Gün geçirme gönül ahu zarınan
Giden dönmez devletinen varınan
Korkarım
nazlı ellere düşer
Mazlumi dalıpsın fikire gama
Yetmedik bir yerde sohbete deme
Açıp yar vasfını her yerde
deme
Aleme söylenir dillere düşer
* * *
Sevdiğim
El benimdir etek senin sultanım
Elim kes, eteğin kesme sevdiğim
Ayırırlar seni benden ederler
El
sözüne kulak asma sevdiğim
Yüzün aya benzer, halın yıldıza
Mevlayı seversen gönlüm et rıza
Ayda bir ziyaret teşrif et bize
Özge
yere ayak basma sevdiğim
Mazlumi der oldum hüsnüne mail
Olmadım dünyada murada nail
Yavuz göz değmesin takın
hamail
Reftah vur da yürü yosma sevdiğim