Kemal Derviş

    Derviş Kemal©  

1930-2015. Dimetoka’nın (Yunanistan) Babalar köyünde doğdu. Asıl adı Kemal Özcan’dır. Doğduğu yıl ailesiyle birlikte Uzunköprü’ye göç etti. İlkokulu orada okudu.

Küçük yaşlarda şiirle ilgilenmeye başladı. Keman, bağlama ve cümbüş çalmayı öğrendi. Aynı zamanda resim yapmaya yöneldi.

1950 yılında askere gidinceye dek çiftçilikle uğraştı. Askerlik dönüşü 2 yıl kadar noter katipliği yaptıktan sonra adliyede çalışmaya başladı ve emekli oldu.

Toplumsal sorunlardan insana ilişkin öteki tüm konuları ayrıntılı olarak işleyen Derviş Kemal’in şiirleri 1960’lı yılların ikinci yarısından itibaren özellikle Feyzullah Çınar (1937-1983) tarafından bestelenip yorumlandı.

Derviş Kemal Uzunköprü'de öldü ve orada toprağa verildi.

Derviş Kemal’in şiirleri »Şah Damarı« (1996), »Şah Gülleri« (2008) ve »Şah Nefesi« (2012) adlarıyla yayımlandı.

Bana Yaklaşma

Arkadaş gerçekten bülbülsen eğer
Gülleri sevmezsen bana yaklaşma
Hep sulak yerlere verirsen değer
Çölleri sevmezsen bana yaklaşma

Yoksuldur sürekli yanıp ağlayan
Horlanan ezilen sine dağlayan
Kazmayı sallarken nasır bağlayan
Elleri sevmezsen bana yaklaşma

Kültür erdem kurulundan ruhsatlı
İnsanlığı çağdaşlığı ispatlı
Yalandan arınmış şekerden tatlı
Dilleri sevmezsen bana yaklaşma

Derviş Kemal der ki dünden ötürü
Asılsız temelsiz kinden ötürü
Irklardan mezhepten dinden ötürü
Kulları sevmezsen bana yaklaşma

* * *

Bir Acayip

Bir acayip yere vardım
Baktım o yer meyhaneymiş
Kimler vardır diye sordum
Mensupları rindaneymiş

Güzel sözler duyup kandım
Özden alev alıp yandım
Ben onları sarhoş sandım
Meğer hepsi mestaneymiş

Kamillerin nefesinde
Anlam vardı saz sesinde
Bu arifler meclisinde
Meğer içki bahaneymiş

Orda vardı güler yüzler
Bilimseldi bütün sözler
Görüp anladım ki o yer
Bir mekteb-i irfaneymiş

Derviş Kemal denemeyi
Uygun görüp içtim meyi
Böyle güzel fakülteyi
Kınayanlar divaneymiş