Kara

     

Aşık Kara©

1927-2021. Şavşat’ın Dabatzrul (şimdiki adı Meşeli) köyünde doğdu. Asıl adı İbrahim Kara’dır. İlkokulu köyünde okudu.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Yaklaşık 14 yaşında rüyasında bade içtikten sonra şiir söylemeye ve bağlama çalmaya başlayan Aşık Kara, önceleri yöresinde öğrendiği Xodlu Şamili (1810-1865), Zülali (1873-1956), Sümmani (1860-1915), Şenlik (1850-1913) gibi aşıkların eserlerini de söyledi.

Gerçek anlamda ilk bağlama derslerini, askerliği sırasında Ürgüplü Şükrü Ustadan aldı. Askerlik dönüşünde kendini daha da geliştirmiş olarak birçok aşıkla karşılaşıp bilgisini pekiştirme olanağı buldu.

Türkiye’nin çeşitli yerlerinde şenliklere katılan Aşık Kara, ziraat odaları başkanlığı, bankacılık, ambar memurluğu gibi değişik görevlerde bulundu. Konya Aşıkları Bayramına da düzenli olarak katılan Aşık Kara özellikle atışma dalında başarılar gösterdi.

Birçok konuyu işleyen Aşık Kara’nın şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınlandı. Türkülerinin bir bölümünü ise bir albümde topladı.

Aşık Kara Şavşat’ta öldü ve köyünde toprağa verildi.

Aşık Kara’nın şiirlerinden oluşan »Nurlar Dökülsün« (1990), »Güzel Şavşatım« (2003) ve »Al Yeter« (2015) adlı kitapları yayımlandı.

.

Beni

Eğer şikarımdan sual edersen
Gam kasavet yılan olmuş yer beni
Ayrı düştüm vatanımdan ilimden
Kara talih karalısın der beni

Akıl ermez zararıma karıma
Dağlar inler her gün ah u zarıma
Selamım var hasretim var yarıma
İnanmazsan rüzgarlara sor beni

Bu hayat değildir zehirden oktur
Bende huzursuzluk denizden çoktur
Ölsem başucumda ağlayan yoktur
Can dayanmaz bu çilede gör beni

Aşık Kara doğru söyler sözümü
Yar üstünde koyup geldim gözümü
Cananın hasreti aldı özümü
Böyle yakar cayır cayır nar beni

* * *

Yavrum

Unutma sözümü ömür boyunca
Sabreyle ilimin taşına yavrum
Rakiplerin kem sözünü duyunca
Kin atıyla düşme peşine yavrum

Vatanı severek hocanı tanı
Semalarda tutar daima seni
Sevmeyen bulunmaz güzel insanı
Kibirliği takma başına yavrum

Aşık Kara olmuş yaratana kul
Huzur-i divanda eylesin makbul
İlimi irfanı ara ara bul
Ömrünü geçirme boşuna yavrum