Kanberi

     

Kangallı Kanberi©

1948 yılında Kangal’ın Karanlık köyünde doğdu. Asıl adı Kanber Çelikel’dir. Yaklaşık 3 yaşındayken ailesinin Ankara’ya göçmesi üzerine orada büyüdü. İlköğrenimini Mamak’ta tamamladı. Olanaksızlıklar nedeniyle ortaokulu yarıda bırakmak zorunda kaldı.

Şiire ve türkülere ilgisi küçük yaşlarda başladı. Bağlama çalmayı da küçükken öğrendi. Önce geleneksel deyişler çalıp söyleyen Kul Kanberi, daha sonra kendi şiirlerine ağırlık verdi.

Küçük yaşlardan itibaren çeşitli işler yaparak geçimini sağladı ve ailesine katkıda bulundu.

Eski aşıklar dışında ağırlıkla Mahzuni’den (1938-2002) etkilenen Kul Kanberi bir kamu kuruluşundan emekli olduktan sonra şiirle daha da yoğunlaştı.

Kul Kanberi’nin şiirlerin bir bölümü Hasan Basri Kılıç tarafından »Kul Kanberi« adıyla yayımlandı.

Beni Beni

Gül yüzlü sultanım buyruğun kavlin
Çileden çileye kor beni beni
Değişti düzenim dağıldı seyrim
Şu esen yellere ver beni beni

Düşe kalka geldim zülfü siyaha
Çektiğim çileye biçilmez paha
Eğer girdim ise suça günaha
Kaldır hançerini vur beni beni

Çürük iple sardım kırık kirmanı
Çok evvel tanırım ulu kervanı
Eyüp’ün derdine olan dermanı
Parça parça ette sar beni beni

Bir sefa sürmedim fani dünyada
Eremedim geçti aşka murada
Boşa kürek çektim ulu deryada
Ummanlara varıp sor beni beni

Kanberi’nin yoktur goncası gülü
Bir saçı Leyla'ya vermiş gönlünü
Yıktı umudumu yedi ömrümü
Ne dertlere saldı yar beni beni

* * *

Çektin

Kara gözlüm yine açtın arayı
Ne bir selam saldın ne de tel çektin
Kemlik mi eyledim yoksa ihanet
Yazıdan kelamdan demden el çektin

Nazları bilmezdin sana ne oldu
Bir söz mü eşittin bağrını deldi
Baharın mı soldu güzler mi geldi
Niye böyle ayrı ayrı yol çektin

Kanberi’yim ben özümü söyledim
Hak yoluna ikrar verdim eğlendim
Anamdan doğandan beri böyleydim
Ben karalar geydim sen de al çektin