Kaçkari

    

 

Ozan Kaçkari©

1955 yılında Şavşat’ın Axaldaba (şimdiki adı Tepeköy) köyünde doğdu. Asıl adı Yalçın Temiz'dir. İlkokulu köyünde, ortaokulu Şavşat’ta, öğretmen okulunu ise Artvin’de tamamladı.

Şiire ilgisi küçük yaşlarda başladı ancak öğretmen okulu yıllarından itibaren yoğunlaştı.

Ozan Kaçkari, yöresindeki aşıkları dinleyerek ve bu anlamda birçok eski şairi okuyarak kendini geliştirdi ve bilgisini pekiştirdi.

Sonraki yıllarda Orhan Bahçıvan'ın önerisiyle Kaçkari mahlasını kullanmaya başladı.

Türkiye’nin çeşitli yerlerinde öğretmen olarak görev yapan Kaçkar,i özellikle yöre ağzında yazdığı şiirleriyle tüm Artvinliler tarafından tanındı. Şiirleri değişik gazete ve dergilerde aktarıldı, değişik sanatçılar tarafından bestelendi. Özellikle »Dilfez« adlı şiiri bestelendikten sonra çok geniş bir çevrede duyuldu ve sevildi.

Ozan Kaçkari’ın şiirlerinin bir bölümü »Dilfez« (2000), »Dilfez 2« (2004) ve Bekir Karadeniz'in hazırladığı »Kaçkar Yeli« (2015) adlarıyla yayımlandı.

Bana

Neyleyeyim onsuz gelen sabahı
Pencereler ışık saçmıyor bana
Sevmişim zalimi çekmişim ahı
El uzatıp kucak açmıyor bana

Elveda mektubu yazdı da gitti
Yüreğime bin dert dizdi de gitti
Ayaklar altında ezdi de gitti
Üç kuruşluk değer biçmiyor bana

Yalan sevgi varmış onun beyninde
Yılan beslemişim aslan ininde
Gelip geçen sevgililer gününde
Bir dal karanfili seçmiyor bana

Ne yazık sevmiştim onu sınırsız
O kalbimi çalan kötü bir hırsız
Kaçkar'dan uzakta kaldı hayırsız
Göçmen kuş olup da uçmuyor bana

* * *

Güzelim

Her birimiz kaldık böyle bir yanda
Hasretin dinişi yok be güzelim
Gemileri yaktık en son limanda
Bu yolun dönüşü yok be güzelim

Sana benziyordu ayın on beşi
Sen idin gökteki yıldızın eşi
Yüreğimi sarmış özlem ateşi
Yıllardır sönüşü yok be güzelim

Felek tüm dertleri bana getirdi
Her gün bir umudu yana yatırdı
Kör karanlık geldi göze oturdu
Gecenin güneşi yok be güzelim

Ne olur aldırma kedere gama
İkide bir Kaçkar için ağlama
Beraber ölmeyi isterdim ama
Tabutun genişi yok be güzelim