İzzet Dost

 

 

Dost İzzet©

1943-2017. Develi’nin Gezbel (şimdiki adı Çadıryeri) köyünde doğdu. Asıl adı İzzet Tunç'tur. Köyünde okul olmadığından dolayı okuma yazmayı kendi kendine öğrendi. 1956 yılında köylerine okul yapılmasıyla da ilkokulu orada, ortaokulu Develi’de, yapı sanat lisesini ise Adana’da tamamladı.

Dost İzzet okuma yazmayı öğrendiği ilk yıllardan itibaren Karac’oğlan, Aşık Garip ile Şahsenem, Kerem ile Aslı gibi kitapları okuduğundan halk şiiri ve hikayelerine olan ilgisi daha da arttı.

Ortaokul yıllarından beri şiir yazan Dost İzzet’e öteki öğretmenleri ve büyüklerinin yanında ortaokuldaki matematik öğretmeni Numan Arısoy’un katkısı oldu.

1974 yılında Almanya’ya yerleşen Dost İzzet, Türkçenin yanında Kürtçe de yazdığı şiirlerinde toplumsal sorunlardan, sevgiye dek hemen her konuyu işlemektedir.

Dost İzzet'in şiirleri »Sen Yaralı Ben Yaralı« (2007) adıyla kitap olarak yayımlandı.

Dost İzzet Almanya'da öldü ve köyünde toprağa verildi..

Gidiyor

Umutlar kesildi yuvadan yardan
Herbiri bir yana çekmiş gidiyor
Göçmek lazım oldu böyle diyardan
Kim taşa tohum ekmiş gidiyor

İnsanlık güneşi battı batacak
Ne yana dönersek devler yutacak
Bulunmadı elimizden tutacak
Yaşlı dünya artık çökmüş gidiyor

Hürmetten saygıdan kalmadı eser
Biri diğerini arkadan keser
İyiler evinde kara yel eser
Kötüler gökdelen dikmiş gidiyor

Halk çalışır oburları doyurmaz
Devlet baba zayıfları kayırmaz
Haklıyı haksızı asla ayırmaz
Dost İzzet’im umut yıkmış gidiyor

* * *

Sana

Be ey gönül inim inim inleme
Her nedense bugün dargın yar sana
Hep yaşadık senle böyle bir ömür
Ne dilersen bu dünyada var sana

Aman gönül bakma böyle sözüme
Ben hiç kemlik getirmedim özüme
Yüz bin güzel gelip baksa yüzüme
Edep erkan vardır bizde ar sana

O bildiğin eski günler kalmamış
Umutlarım hep yaşıyor ölmemiş
Neyleyim ki asla yüzüm gülmemiş
Bunun için bugün dünya dar bana

Dost İzzet’im gönül sakın kırılma
Her gördüğün çiçeklere sarılma
Koklamaya zahmet edip yorulma
Kimi lale kimi sümbül har sana