İrşadi Sefil

 

Sefil İrşadi©

1860-1938. Artvin’in Vazriya (şimdiki adı Vezirköy) köyünde doğdu. Asıl adı Mustafa’dır.

Aşıklık geleneğini ve bağlama çalmayı Ardanuçlu Cesimi’den öğrendi. Uzun yıllar Cesimi’ye çıraklık yapan İrşadi, Kuzeydoğu Anadolu yöresinde Deli İrşadi diye de bilinir.

Bazı kaynaklarda doğum ve ölüm tarihlerine ilişkin somut bir bilgi bulunmamaktadır. Ancak Aşık Dur Abdal’ın (1881-1946) yaşıtı ve onunla birlikte Cesimi’nin çırağı olduğuna göre ve Dur Abdal’la akran olabileceği düşünüldüğünde söz konusu tarihlerin doğru olduğu varsayılabilir.

Bugüne çok fazla eseri kalmamış olan Aşık İrşadi, bir süre, sonradan bucak merkezi olan Artvin'in Berta (şimdiki adı Ortaköy) köyünde jandarmalık yaptı.

Ayrıca Erzurum ve Bayburt yörelerinde bilinen, 1800’lü yılların ilk yarısında yaşadığı varsayılan Bektaşi bir İrşadi ve Bayburtlu İrşadi (1806-1877) adlı aşıklar bulunmaktadır.

Gerek

Sevdiğim dilberin gerdanı mina
Buhağında zöhre gibi dal gerek
Seyre çıkıp salınan da sevdiğim
Kadd-i kametine selvi dal gerek

Hubluk kimde ise ondadır beylik
Nice bendesi var yapar ne eylik
İnsana farz değil sade dilberlik
Güzellik cazibe hub kemal gerek

İçerimde vardır nice bin nokta
Nideyim çok arzum kaldı o şuhta
İrşadi der güzel seven aşıkta
Ya sim ü zer gerek ya ikbal gerek

* * *

Münasiptir

Alemi yıldırmış hüsn-i ziyası
O elvan yanağa gül münasiptir
Mahın on beşine benzer cemalin
O billur yanağa hal münasiptir

Seni gören aşık böylece över
Tamam bir busesi bin altın değer
Kırk örgü saçların topuklar döver
O sırma saçlara tel münasiptir

Çok çektirdin bana ah ile zarı
Ne güzel yaratmış cenabi bari
Bin beş yüz altına elmas kemeri
Zernişan kemere bel münasiptir

Ne ararsız bilmem yolcu yolunda
Vala gitti baştan kimler belinde
Hayıf kalmış bir kadirsiz elinde
Sana İrşad gibi kul münasiptir