İhsan Baba

  İhsan Baba©

1935-2014. Gümüşhacıköy'ün Bennek (şimdiki adı Güvenözü) köyünde doğdu. Asıl adı İhsan Aktaş'tır. İlkokulu Merzifon'da okudu. Sanat okuluna Merzifon'da başladı ancak ailesinin yeniden köye taşınması nedeniyle yarım bırakmak zorunda kaldı.

Küçük yaşlardan itibaren şiirle ilgilenmeye başladı. Köylerine gelip giden dedeler ve aşıklar aracılığıyla kendini geliştirdi ve bilgisini pekiştirdi.

1963 yılında Gümüşhacıköy'e yerleşen İhsan Baba birkaç ay bakkallık yaptıktan sonra bir fotoğraf stüdyosu açtı. Bir yanıyla aşıkların, şairlerin uğrak yeri olan bu stüdyo İhsan Baba'nın da yardımlarıyla birçok insan için okul işlevi gördü.

1980 yılından itibaren fotoğraf stüdyosunu çocuklarına bırakıp kendini tümüyle edebiyat ve resim çalışmalarına veren İhsan Baba, Türkiye ve Türkiye dışında 8 kadar resim sergisi açtı.

İhsan Baba'nın şiirleri çeşitli gazete, dergi ve araştırmalarda aktarıldı.

İhsan Baba Gümüşhacıköy'de öldü ve orada toprağa verildi.

İhsan Aktaş'ın »Anadolu'yu Kucaklayan Ozan Mahzuni Şerif« (1990), Mucizelerin Dili İnançlarımız« (2006) ve Sabri Yücel'le birlikte hazırladığı »Anadolu'da Bir Duru Kaynak Kul Fakır« (1991) adlı kitapları yayımlandı.

O Güzel

Ben bir güzel gördüm hasta hanede
Gönlüme bir ateş yaktı o güzel
Acep var mı ola eşi dünyada
Bana emmi dedi baktı o güzel

Sevgi ile bakınca özde görülür
Allahın ışığı gözde görülür
Gerçek lal u mercan sözde görülür
Uykudan uyanmış saktı o güzel

İhsan o güzele aşık mı oldun
Bir bakışta hemen sararıp soldun
Düşündün içlendin soldun ha soldun
İlham pınarından aktı o güzel

* * *

Sevgidir

Gönül bahçesinde tuba ağacı
Yaprağı muhabbet dalı sevgidir
Çiçekten çiçeğe arı misali
Çiçekler muhabbet balı sevgidir

Yağmurların damla damla düşmesi
Gıdaların yana yana pişmesi
Can suyu akıtır hayat çeşmesi
Kaynağı muhabbet gölü sevgidir

Ey İhsan sevgidir canın gıdası
Gene dostun dosta nazı edası
Her şeyden üstündür kulun hudası
Hudası muhabbet kulu sevgidir