İğzari

    Xodlu İğzari©

1877-1967. Artvin’in Aşağı Xod (şimdiki adı Aşağı Maden) köyünde doğdu. Asıl adı Kasım Ocak’tır. Küçük yaşlardan itibaren iyi bir medrese eğitimi gördü. Arapça ve Farsça öğrendi.

Aşıklık geleneğini de küçük yaşlardan itibaren öğrenmeye başladı. Hem hece hem de aruz ölçülerine göre şiirler yazan İğzari, döneminde birçok ünlü aşıkla karşılaştı, dostluk kurdu ve deyişmelerde bulundu. Bazı kaynaklarda Yusufelili Muhibbi’nin bir muammasını cevapladığı yer almaktadır. Ancak İğzari, Muhibbi’nin (1823-1868) ölümünden yaklaşık 10 yıl sonra doğduğuna göre, böylesi 'sanal' bir karşılaşma sonradan İğzari tarafından yazılmış olabilir.

Yörede Kasım Hafız ya da Kasım Hoca olarak bilinen İğzari, Artvin dışında Kağızman ve Selim'de imamlık ve müftülük yaptı. En son Kağızman müftülüğünden emekli oldu.

Şiirleri dışında bir de mevlit yazan İğzari, genellikle dini ve felsefi konuları ağırlıkla işledi.

Xodlu İğzari, bir öğrencisini ziyaret etmek için yola çıktığında dağda tipiye yakalandı. Küçük bir kovuğa sığınmasına karşın soğuk ve tipiden kurtulamayarak yaşamını yitirdi. Sonraki günlerde onu arayanlar elinde Kuran, donup kalmış olarak buldular.

İğzari köyüne getirildi ve orada toprağa verildi.

Eğletir

Talibi cifedir kerkeşi kellat
Mermer-i ankayı bedle eğletir
Aşığı bend etmez zinciri polat
Ve lakin aşk ile sevda eğletir

Kemaldir guş eden sohbeti sazı
İrfan bilir bu rumuzu bu razı
Bekliyor bulağı mevladır arzı
Sanmayın Mecnun’dur Leyla eğletir

Ademde buldu mu ademi ara
Mey için mest olur bakmaz engura
Çekiyor kalyonu nehr ile tura
Katredir İğzari derya eğletir

* * *

Gel Yarim

Selvidir kametin tubaya dönmüş
Güneş ziya vermiş ruyun gel yarim
Mest ü hayran oldu cismiyle canım
Misk ü amberidir buyun gel yarim

Gel beri cananım şah-ı hubanım
Afet-i devranın mah-ı tabanım
Gözleri mestandır kaşı kemanım
Cezbeyledi canım muyun gel yarim

İğzari aşk ile sevdaya saldı
Cemalin gördü de halvete kaldı
Cananı gelince muradın aldı
Şehr-i Medine’dir köyün gel yarim