Gülel Halil

 

Halil Gülel©

1955 yılında Çal’ın Yukarıseyit köyünde doğdu. İlkokulu köyünde, ortaokulu Çal'da, liseyi Denizli’de, yükseköğrenimini İstanbul ve Düsseldorf''ta (Almanya) tamamladı.

Edebiyatla ve resimle küçük yaşlarda ilgilenmeye başlayan Gülel, şiirlerinde çeşitli konuları işlemektedir. Şiir, hikaye ve araştırma yazıları Türkiye, Azerbaycan, Almanya ve Hollanda'da dergi ve gazetelerde yayımlandı. Ayrıca kişisel ve karma birçok sergi açtı

Halil Gülel şiir, öykü ve değişik konulardaki düşüncelerini »Onların Destanı«, »Yarının Adı Ümittir«, »Türk Dünyası Destanı«, »Türk Birliğine Doğru«, »Bir Ergenekon Bin Ergenekon«, »Muhabbet Bağının Gülleri«, »Sevdikçe Şenlenir Kırmızı Güller«, »Türkün Altın Işığı«, »Türk Kültürü Ve Batı Avrupa Türklüğü«, »Yabancı Düşmanlığı ve Kaynakları«, »Yabanda Solan Güller« ve »Bizim Köyden Mektuplar« adlı kitaplarda topladı.

Gerekir

Bir peri olsa da nihayet gönül
Hoş eden bir sözü duymak gerekir
Nadir şiirlerden sunuldu bir gül
Hatırı var ise saymak gerekir

İnse de güzeller inse pınara
Her şirinden mevcut kalpte bir yara
Ya tüten dumana ya yanan kora
Meyledip birinden caymak gerekir

Bir ince sevdadır toprağa yağmur
Dayanmaz bu sabra paslanır demir
Aşk uğruna geçse nafile ömür
Dur güzel bu kibre kıymak gerekir

Uzaklar yakındır yakınlar ırak
Ne kadar etse de bu gönül merak
Ressam Halil geldi işte son durak
Artık bir noktayı koymak gerekir

* * *

Yoruldum

Uç uca her seher bin bir ümidi
Ekle ekle eklemekten yoruldum
Vuslat için sabah akşam yollarda
Bekle bekle beklemekten yoruldum

Ey güzelim kurban ettim bu canı
Feryat etti bülbül ağlattı beni
Vuslat olsun diye karanlık günü
Akla akla aklamaktan yoruldum

Kış yaşadım hasret olarak yaza
Bal lezzeti kattım söylenen söze
Alemi alarak aşkla omuza
Yükle yükle yüklemekten yoruldum

Ele bayram olan bir garip tanı
Ressam Halil mazlum seveni hani
Gül isterken gonca derken dikeni
Kokla kokla koklamaktan yoruldum