Geyrani

 

Aşık Geyrani©

1914-1987. Artvin’in Yukarı Xod (şimdiki adı Yukarı Maden) köyünde doğdu. Asıl adı Şamili Işıkdemir’dir. Aşıklık geleneğini babasından öğrendi. Henüz birkaç aylıkken 1. Dünya Savaşı (1914-1918) dönemindeki seferberlik sırasında ailesi Beyşehir’e göçtü. Savaş sonunda da yeniden geri döndüler.

Xodlu Geyrani, şiirlerinde zaman zaman adını kullandığından dolayı Xodlu Şamili’yle karıştırılmaması için Küçük Şamili olarak da anıldı.

Ömrünün önemli bir kısmı gurbette geçti. Bundan dolayı hem ayrılık hem de gördüğü yerlere ilişkin düşüncelerini dile getirdi. Babası Aşık Heyrani ile olduğu gibi, küçük kardeşi Geylani mahlaslı Ali ile de deyişmelerde bulundu.

Şiirlerinde sevgiden tasavvufa dek çeşitli konuları işleyen Küçük Şamili, köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

Eserlerinin birçoğu yitip giden Geyrani’ye ilişkin Mehmet Koç’un »Xodlu Halk Ozanları ve Kalem Şueraları« adlı kitabıyla Osman İlker’in Aşağı ve Yukarı Maden köylerine ilişkin yaptığı araştırmalarında ayrıntılı bilgi bulunmaktadır.

Bir Vefasız Yarden

Bir vefasız yarden kalktı muhabbet
Gönül şimdi seyahatte geziptir
Bazen al giyinir yeşil kuşanır
Gerdanın üstüne güller düzüptür

Seni arzetmezse sen yakın gitme
Ana atasıyla muhabbet etme
Vefasız dilbere hiç gönül katma
Yakar yüreğini bağrın eziptir

Bu gönül rahında kafadar olmaz
Her olur olmazdan vefadar olmaz
Şeytandan şefaat şifadar olmaz
Hiç güvenme olmuş işin bozuptur

Gönül her adama açma sırrını
Çok güllerin doğramalı harını
Oku bu nameyi al haberini
Geyran bu destanı sana yazıptır

* * *

Olur

Ezel bahar yaz ayları gelende
Evvel bizim bağın gülü hoş olur
Aşık maşukundan ayrı kalanda
Korkarım ki dertten derde düş olur

Dert elinden derde kalan çöllerde
Dediler bahardır bizim yerlerde
Ben sılada yarim gurbet ellerde
Gözlerimden akan kanlı yaş olur

Telli turnam nazlı yari bulasın
Şamil’in ahvalin haber veresin
Geri dönüp bizim ele gelesin
Gider ezel bahar yine kış olur