Fazıli Kağızmanlı

 

Kağızmanlı Fazıli©

1950-1986. Kağızman’ın Yalnızağaç Köyünde doğdu. Asıl adı Fazıl Gültekin’dir. İlkokulu köyünde okudu.

Köylerine gelip giden aşıklardan geleneği ve halk şiirini öğrendi. Şiiri ve bağlama çalmayı küçük yaşlarda öğrenmeye başladı.

Yöresindeki birçok aşıkla karşılaşan ve bu konudaki bilgisini pekiştiren Fazıli, aynı zamanda çeşitli bölgelerde şenlik ve yarışmalara katıldı. Bir süre Türkiye dışında da yaşadıktan sonra Türkiye’ye geri döndü ve İzmir’e yerleşti.

Aşıklık geleneğinde hemen her konuda örnekler veren Karslı Fazıli, dek birkaç albüm hazırladı.

Aşık Fazıli İzmir’de öldü ve orada toprağa verildi.

Gel

Size diyem size canım kardeşler
Karadı tütmüyor ocak söndü gel
Dağıldı haneler başladı göçler
Güzel köyüm viraneye döndü gel

Al yeşil bürünmüş çiçekli dağlar
Ayrılmış yurdundan ah çekip ağlar
Bağbanı el çekmiş virandır bağlar
Bülbüller uçup da baykuş kondu gel

Köyümüzü bozan cazı fetvası
Zulüm yağsa ona daha da azı
Köye sebep olan birkaç yobazı
Hasretlikten bağrım nara yandı gel

Köyüm Yalnızağaç nahiyem Kötek
Fazıli dağıldık biz nasıl edek
On beş nüfus ile ne yana gidek
Fakirlik boynuma kötü bindi gel

* * *

Seslendim

Gençlik elden gitti halım çok yaman
Perişan düşmüşüm ala seslendim
Garip bülbül gibi düştüm figana
Virane bahçede güle seslendim

Bendimi yıktım da çıktım Sahraya
Yar cemalin benzer güneşe aya
Ben yanmışım bir sarışın Leyla’ya
Mecnuni misali çöle seslendim

Fazıli cihanda gülmedi yüzüm
Beni bırakmıyor bu kara yazım
Bana karalıdır baharım yazım
Suları çekilmiş göle seslendim