Fahri Zorlu

 

Zorlu Fahri©

1900-1975. Yusufeli’nin Zor (şimdiki adı Esenyaka) köyünde doğdu. Asıl adı Ali Karabulut’tur.

Aşıklık geleneğinin güçlü olduğu köyünde küçük yaşlarda şiire ve türküye ilgi duydu.

Kendi köyünün ve yörenin ünlü aşıklarının sürekli olarak Zor’da buluşup karşılaşmalarını izleyen Aşık Fahri, gençlik yıllarında yörede duyulmaya başladı. Geleneğe ve şiire ilişkin bilgisini ustası Aşık Huzuri’nin yardımıyla geliştirdi.

Yaşamının büyük bölümü başka yerlerde geçen Aşık Fahri’nin şiirlerinde de bu durum izlenir.

Zorlu Fahri, Huzuri, İzhari, Reyhani (1932-2006), Nihani, Efkari gibi döneminin bilinen birçok aşığıyla karşılaştı.

Zorlu Fahri'nin yaşamı, şiirleri ve karşılaşmalarına ilişkin M. Adil Özder tarafından hazırlanan çalışma, basılma olanağı bulamadı.

Aşık Fahri, Bursa’da geçirdiği bir trafik kazası sonucu öldü ve köyünde toprağa verildi.

Ateşlenir

Baksam cemaline vücudum yanar
Konuşmak istesem dil ateşlenir
Bakınca yüzüne cismim hep söner
Kaldırsam elimi kol ateşlenir

Aslına bakarsan şahların şahı
Kendine bakarsan güzeller mahı
Bir suya eylerse eğri nigahı
Deryalar köz olur kül ateşlenir

Satılmayan mala pazarlar kurma
Yüz bin yaram vardır bir de sen vurma
Ey Fahri şaşırıp gülşene girme
Çiçekler yas tutar gül ateşlenir

* * *

Geri Al

Ey felek seninle bir pazarım var
İkrarımda duramazsam geri al
Bana bol para ver yiyem yedirem
Fakirleri göremezsem geri al

Tüccar olam her tarafa satmaya
Bülbül olam bahçelerde ötmeye
Yigirmi Ahmet’e otuz Fatma’ya
Yüzde eli veremezsem geri al

İmzayı atalım elimde kalem
Çıplak olanlara elbise alem
Sokak sokak gezip fakiri bulem
Aç mıdırlar soramazsam geri al

Der Fahri yaş ile yanar kurular
Yad sinek içeri almaz arılar
Emret cennetini açsın huriler
İçeriye giremezsem geri al