Ozan Ezgini

 

Ozan Ezgini©

1956 yılanda Selim’in Yeşiltepe köyünde doğdu. Asıl adı Öztürk Karal’dır. İlkokulu köyünde, ortaokulu Ankara’da tamamladı.

Aşıklık geleneğine ve şiire küçük yaşlarda ilgi duymaya başladı. Şiir yazmaya ve bağlama çalmaya yaklaşık 14 yaşında yöneldi. Bir süre Devai mahlasını kullandı. Daha sonra Ozan Emaneti tarafından Ezgini mahlası verildi.

Bir kamu kuruluşundan emekli olan Ozan Ezgini’nin değişik konuları işlediği şiirleri çeşitli dergi, gazete ve araştırmada aktarıldı, katıldığı bazı yarışmalarda çeşitli ödüller aldı.

Ozan Ezgini, şiirlerinin bir bölümünü »Mızrap Tele Değince« (2002) adlı kitapta topladı.

Dağlar

Akşamdan akşama kara giymeyi
Ben sizden öğrendim karalı dağlar
Her esen rüzgara göğüs germeyi
Ben sizden öğrendim sıralı dağlar

Çok özledim ta zirvene çıkmayı
Yükseğinden bizim ele bakmayı
Bazen böyle dertli ağıt yakmayı
Ben sizden öğrendim yaralı dağlar

Ezgini’yim güle gönül vermeyi
Türlü tavır çiçeklerin dermeyi
Her mevsimde ayrı rengi girmeyi
Ben sizden öğrendim aralı dağlar

* * *

Nerdesin

Özlemin yüklendi bende ziyade
Gençlik yıllarımı alan nerdesin
Artık umutlarım kaldı piyade
Aklımı başımdan çalan nerdesin

Ferhat gibi nice kayalar kazdım
Bu sevda peşinde umutla gezdim
Mecnun’u Leyla’yı yeniden yazdım
Beni bu çöllere salan nerdesin

Aşık olmuş idim ben bir huriye
İkrara sadığım dönmem geriye
Çağırırım sunam gelmez beriye
Sevda güllerini yolan nerdesin

Ağaç gazel döktü yaralı dallar
Sana geleceğim engelli yollar
Ömrümün bağında savrulur küller
Gençliğimiz oldu yalan nerdesin

Kapanmış yaramı tekrar azdırdın
Ezgini’yi ardın sıra gezdirdin
Ey vefasız öz canımdan bezdirdin
Seni seven gönlüm talan nerdesin