Eşref Hoca

 

Eşref Hoca©

1863-1953. Posof’un Zedezümde (şimdiki adı Arılı) köyünde doğdu. Yasadan sonra Ercan soyadını aldı. Ahıska’da bulunan Abastuban, Gori ve Posof’ta medrese eğitimini tamamladı.

Aşıklık geleneği ve şiirle medrese eğitimi aldığı dönemlerde ilgilenmeye başladı. Hocaları ve karşılaştığı aşıklar aracılığıyla kendini geliştirdi.

İyi bir dini eğitim gördükten sonra kendi köyünde ve Çıldır’ın bazı köylerinde uzun yıllar imamlık yaptı. Bazı kaynaklarda Çıldırlı Şenlik’e (1850-1913) din dersleri verdiği aktarılmasına karşın aradaki yaş farkı göz önüne alındığında bu pek olası görünmemektedir.

Eşref Hoca’nın döneminde yörede çok ünlendiği ancak şiirleri yazıya geçirilmediği için zamanla unutuldu. Bazı araştırmacılara göreyse Eşref Hoca’nın bugün yaşayan çocuklarında bazı kayıtlar olduğu ancak bunları yayınlamak üzere alamadıkları belirtilmektedir.

Katarak nedeniyle göremez duruma geldiğinden son yıllarını genellikle evinde geçiren Eşref Hoca köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

Altun

Dokuz yüz otuz dört bulanda hitam
Bozuldu bağında güllerin Altun
Komşu kardaşların kaldılar yetim
Simdi ağlar ulus ellerin Altun

Tez iken eyledin dünyadan ferağ
Kapında ederdin çoklari çırağ
Huri gılman cennet mekanın durağ
Daim mesrur olsun hallerin Altun

Kardaş oğulları pek yandı sana
Bükülüp belleri oldular fena
Binali Zekerya kaldılar vaha
Eşref Hoca söyler vasfların Altun

* * *

İmdat Eyle

Beni Efser yine kudurdu azdı
Medet Allah medet sen imdat eyle
Posof için çokça nameler yazdı
Medet Allah medet sen imdat eyle

Geçmiş Badele’yi duyduk ağladık
Çözdük alları hep kara bağladık
Dert dolu gönülle coştuk çağladık
Medet Allah medet sen imdat eyle

Eşref’im günbegün artıyor sızım
Nereye gideyim tutmuyor dizim
Başka bir yolumuz kalmadı bizim
Medet Allah medet sen imdat eyle