Ersun

 

Sefil Ersun©

1966 yılında Yozgat’ın Karcalar köyünde doğdu. Asıl adı Ersin Bağcı’dır. İlkokulu köyünde, ortaöğrenimine ise Alaca’da ve Bodrum’da devam etti.

Küçük yaşlarda aşıklık geleneği ve şiire ilgi duymaya başladı.

Lise yıllarında katıldığı bir şiir yarışmasında birincilik aldı. Liseden sonra Almanya’ya yerleşen Sefil Ersun, insana, doğaya ilişkin hemen her konuyu işlemektedir.

Karac’oğlan’dan Aşık Veysel’e, Aşık Ali İzzet’ten Abdurrahim Karakoç’a dek birçok kişiden etkilenen Sefil Ersun’un, bir bölümü çeşitli gazete ve dergi ve araştırmalarda yayınlanan şiirleri »Uzaklardaki Şiirler« (2002) adıyla kitaplaştırıldı.

Dağlar

Geçit ver de gurbet elden kaçayım
Kimseye demeyin yerimi dağlar
Umuduma tutunup da geçeyim
Kesmen mecalimi ferimi dağlar

Bıraktım gurbetin tacı tahtını
Yere çaldım çaresini bahtını
Benden önce giden aşık çıktı mı
Zirvende ölümü dirimi dağlar

Gözlerimden akan ırmak nehirdir
Hayallerim yağmalanmış şehirdir
Sarma sarma içimdeki zehirdir
Yüreğimde hasret dürümü dağlar

Sefil Ersun naçar ıssız diyarda
Ceylanım sevişir hangi otlarda
Diyarı gurbette yaban yurtlarda
Ben kime arz edem durumu dağlar

* * *

Ne Çıkar

Sevabını sen al bu biten aşkın
Günahını bana versen ne çıkar
Bir çift gözyaşında bu batan aşkın
Kaptan olup dümen kırsan ne çıkar

Tahammülsüz şu gönlüme çilesin
Bu sevgide ihmalkarsın bilesin
Yüreğimi matkap ile delesin
Bir taşın içine varsan ne çıkar

Canım hiç olur mu ütülen ütsün
Zararı karından düşüver gitsin
Bir kumar kaybettim kabul et gitsin
Zar kırıktı zarı kırsan ne çıkar

Mevsimler ömrümü kış ile vurdu
Geceler uykumu düş ile vurdu
Duvarlar gölgemi taş ile vurdu
Ben örs oldum çekiç vursan ne çıkar