Ergün Baki

 

Baki Ergün©

1938 yılında Posof’un Alköy’ünde doğdu. İlkokulu köyünde, ortaokulu Posof’ta, öğretmen okulunu Trabzon’da, sonraki yıllarda ise yükseköğrenimini Bursa’da tamamladı.

Aşıklık geleneği ve şiirler küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Meclislerde anlatılan aşık ağzı hikayeler ve söylenen türkülerle büyüyen Ergün, özellikle amcası Ahmet Ergün ve köylerine gelip giden Aşık Müdami’den (1914-1968) etkilendi ve şiir yazmaya yöneldi. Zamanla okuduğu birçok kitap ve tanıştığı şair ve aşıklar aracılığıyla da bilgisini pekiştirdi.

Baki Ergün, zamanla Köroğlu, Kerem, Garip gibi birçok türkülü anlatıyı öğrendi.

1968 yılından itibaren Bursa’ya yerleşen Baki Ergün, öğretmen okulu yıllarından beri düzenli olarak şiir yazmaktadır.

Baki Ergün Türkiye’nin değişik yerlerinde öğretmen ve yönetici olarak çalıştıktan sonra 1987 yılında emekli oldu.

Huzuruna Geldik

Huzuruna geldik selama durduk
Bu geliş Posof’un imtihanıdır
Seni anmak için bir meclis kurduk
Dediler ki Zülali de fanidir

Sözlerinden iz var suda karlarda
Çok sevdiğin sıla kaldı orada
Çifteler burada Posof burada
Merhaba demedin tam zamanıdır

Üzeyir’den Müdami’den selam var
Aşık Sümmani’den bin bir kelam var
Şenlik’le Huzuri cümle alem var
Seni sevenlerin mutlu anıdır

Hep söylerdin arsiyan’da duman var
Ulgar’da yemyeşiyl çayır çimen var
Senin için şölen tören seyran var
Çifteler şiirin er meydanıdır

Kafkasya Ahıska Şeki’yle Şirvan
Batun Bursa Afyon yol aldı kervan
Haksızlığa baş kaldırıp haykıran
Zülali bir devrin kahramanıdır

Canan olmayınca can neye yarar
Leyla Mecnununu çöllerde arar
Aşık gurbet için vermişse karar
Anadolu onun öz vatanıdır

Saygımı kabul et ey yüce şair
Her bir sözün yakut hem de cevahir
Ardahan Çifteler hem Eskişehir
Aşık bu yerlerin canı kanıdır

Öyle bir özlem ki yakar kavurur
Sevgi fırtınası eser savurur
Zülali denince akan su durur
Bu isim Baki’nin heyecanıdır