Engini

 

Ozan Engini©

1968 yılında Mucur'un Dalaççı köyünde doğdu. Asıl adı Deniz Şahinoğlu'dur. İlköğrenimini Kırşehir’de, ortaöğrenimini Ankara’da tamamladı.

Şiirle ilgilenmeye ilkokul yıllarında başladı. Aynı dönemde bağlama çalmayı da öğrendi. İlk şiiri de aynı dönemde okul panosunda yer aldı. Şiiri öğrenmesi ve kendini geliştirmesinde özellikle ağabeyi Yanık Ahmet’in bu konuda yardımını gördü.

Ozan Engini, sonraki yıllarda birçok değişik aşıkla tanıştı ve dostluk kurdu, zamanla da kendini geliştirdi. Engini mahlası da Ozan Naçari tarafından verildi.

Ozan Engini, birçok radyo programı ve kültürel etkinliğe katıldı, Naçari’yle birlikte de bazı radyo programları hazırlayıp sundu.

Ozan Engini'nin bazıları bestelenen şiirleri bugüne dek birçok gazete, dergi ve araştırmada yer aldı.

Ozan Engini’nin şiirlerinin bir bölümü »Anadolu Çocuğuyum Demesin« (2006) adlı kitapta yayınlandı. Ayrıca yayına hazır »Ana ve Üç Oğul« adlı kitabı bulunmaktadır.

Gel

Haber salacağım sana gizlice
El alem diline söz olmadan gel
Ağlayıp koklarım seni delice
Bağrımda ateşin köz olmadan gel

Deli gönül beni sana bağlıyor
Hasretin içimde kordur dağlıyor
Gökyüzü bulanık sana ağlıyor
Her taraf kuruyup toz olmadan gel

Aşığım genç yaşta sararıp soldum
Dışım güler içim dert ile doldum
Engini Deniz’im severken öldüm
Bir kara tabut bir bez olmadan gel

* * *

Gücüm Yetmiyor

Nice ayrık otu sardı bağımı
Kazma kürek bele gücüm yetmiyor
Nice boran dolu vurdu dağımı
Dere yaran sele gücüm yetmiyor

Ömür yollarında aşka koşarken
Alev alev çemberinde pişerken
Ferhat olup kayaları eşerken
Acı sözlü dile gücüm yetmiyor

Ömür yarı oldu kesildi hızım
Dağ misali bulut kapladı yüzüm
Mecnun olup çöller aşarken dizim
Şimdi soğuk küle gücüm yetmiyor

Der Engini tane tane dökerim
Sevdasını terim ile ekerim
Ayrıkları çatır çatır sökerim
Boynu bükük güle gücüm yetmiyor