Emrah Ahıskalı

 

 

Ahıskalı Emrah©

1700’lü yılların son, 1800’lü yılların ilk yarısında yaşadığı kabul edilmektedir. Ahıska'nın Varnet köyünde doğdu. Bazı şiirlerinden anlaşıldığı kadarıyla 1824-1829 yıllarındaki Osmanlı-Rus Savaşına tanık oldu.

Kullandığı ifadeler ve şiire hakimiyeti açısından iyi bir eğitim gördüğü düşünülmektedir. Bağlama çalmasını bilmemesine karşın deyişmelerde bulundu ve hemen her türde şiir örnekleri verdi.

Özellikle (aşağıda aktarıldığı gibi) 'leb değmez' tarz şiirlerde Işıği mahlasını kullandığından bazen 2 ayrı şair olduğu yanılsamasına yol açmıştır. Bunun yanında, Sefil Emrah, Emrahi mahlaslarını da kullanmıştır.

Ahıskalı Emrah'ın şiirleri aynı adlı öteki aşıklarla karışsa da Azeri kaynaklarından hareketle büyük ölçüde ayrıştırılma olanağı bulmuştur.

Ahıskalı Emrah, büyük bir olasılıkla 1830’lu yılların ortasında köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

Güzeller

Bugün aziz gündür derneğimiz var
Yoluz düşsün ziyarete güzeller
Hasretliğiz çoktan beri çekeriz
Verin baçı geçin öte güzeller

Kimi göç eylemiş göçü var düze
Kimi siyah zülüf dökmüştür yüze
Eğer bir hayrınız olmasa bize
Düşesiz siz de firkate güzeller

Emrahi der gerçek oldu sözümüz
Arşa direk oldu ah u süzumuz
Size geçer ise bu niyazımız
Sualsiz dolun cennete güzeller

* * *

Senin

Ateşe yakar cihanı aşk ile narın senin
Ah ettin arşa dayandı ah ile zarın senin
Nas içinde destan oldun düştün dilden dillere
Yar elinden serserisin ya hani arın senin

Aşıksın aşnan ararsın ah edersin derinden
Aşnan sadık yarın ise der sana ne narından
Sad hezar naz ile senin aklın ala serinden
Şay-eder gizli sırların hercayi yarın senin

Işıği der sıdk ile sen gel çalış hak rahına
Uzak git şeytan şerrinden sığın şahlar şahına
Seni halkeden hallakın secde kıl dergahına
Her ne dilek dilesen ihsan ede Tanrın senin