Durmuş Cemal

 

Cemal Durmuş©

1944-2004. Şavşat’ın Mamanelis (şimdiki adı Yavuzköy) köyünde doğdu. İlköğrenimini köyünde, ortaokulu Şavşat’ta, sanat enstitüsünü Artvin’de okudu.

Küçük yaşlarda şiire ve edebiyata ilgi duymaya başladı. Köyüne gelip giden aşıkların etkisiyle şiire yöneldi. Ortaokul yıllarında ise şiir yazmaya ve yine aynı dönemlerde bağlama çalmaya başladı.

Cemal Durmuş özellikle yörede anlatılan Köroğlu, Ferhat ile Şirin gibi halk hikayelerini okuduktan sonra şiirle daha da yoğunlaştı.

Sanat enstitüsünü bitirdikten sonra bir devlet dairesinde görev alan Durmuş, emekli olduğu döneme dek Türkiye’nin birçok yerinde çalıştı. Her gittiği yerde karşılaştığı sorunları kendine özgü bir duyarlılıkla dile getirdi.

Cemal Durmuş'un şiirleri çeşitli gazete, dergi ve araştırmalarda aktarıldı.

Cemal Durmuş Ardanuç’un Kılarcet (şimdiki adı Bereket) köyünde öldü ve Unusxev (şimdiki adı Kızılcık) köyünde toprağa verildi.

Dokunma

Sevgili üstadım muhterem beyim
Aldanıp da zülfiyara dokunma
Zaten bir köz düşmüş yanar özüme
Elini uzatıp nara dokunma

Feleğin elinden sinem yaralı
Kalbimi bir görsen dertler sıralı
Olmuşum yabanın bir Şahmaranı
Ölçülü git zehr-i mara dokunma

Özümü deryada saldım engine
Davul vurur derler dengi dengine
Dünyanın sefası daim zengine
Yok dururken sakın vara dokunma

Cemal der bilene sözün kısası
Uzaktan hoş gelir davulun sesi
Dalında güzeldir gülün goncası
Kırmaya çalışıp hara dokunma

* * *

Olmadı

Şu yalan dünyaya geldiğim günde
Ağladım olmadı güldüm olmadı
Bu fani alemde olduğum anda
Gül gibi açılıp soldum olmadı

Gözüm yaşı bazen aktı sel gibi
Bazen en yakınım oldu el gibi
Bazen talih kaçtı benden yel gibi
Bazen birkaç bilet aldım olmadı

Bakarım kimisi sarar yumağı
Kiminin hesapsız bahçesi bağı
Kimisi bir gölde doldurur ağı
Ben ise deryaya daldım olmadı

Mevla bize böyle çalmış kalemi
Ne insanlar vardır seyret alemi
Söyleyin dostlara benden selamı
Ferhat gibi dağı deldim olmadı

Cemal Durmuş'un 'Olmadı' şiirini, betecisi Kazım Birlik'ten dinleyebilirsiniz.