Devrani Şarkışlalı

 

Şarkışlalı Devrani©

1928-1993. Şarkışla’nın Hüyük köyünde doğdu. Asıl adı Hasan Tutal’dır. Okuma yazmayı askerde öğrendi.

Aşıklık geleneğini ve bağlama çalmayı küçük yaşlarda öğrenmeye başladı. Çocukluğu çobanlık, çiftçilik gibi köy işleriyle geçti.

Aşık Devrani, kendisinin doğduğu yıl ölen köylüsü Aşık Kul Sabri’nin şiirlerinden etkilendi. Aşık Veysel, Aşık Ali İzzet gibi yöresinin aşıklarıyla olan birlikteliği aracılığıyla geleneğe ilişkin bilgisini pekiştirdi.

Aşık Devrani uzun süre Türkiye’nin çeşitli bölgelerini dolaştı. Avrupa ve Ortadoğu’nun değişik yerlerinde konserler verdi.

Şarkışlalı Devrani Ankara'da öldü ve orada toprağa verildi.

Devrani'nin birçok araştırmada yer alan şiirlerinin bir bölümünü, »Dergaha Varış« (1963), »Uyanalım« (1968), »Gerçek Ozan Susmaz« (1974) ve »Yırtık Aba« (1990) adlı kitaplarda topladı.

Bilemez

Hele bakın şu mahlukun haline
İlm-i hakikati yolu bilemez
Şaşırmış kendini farkına varmaz
Yanar nar içinde nuru bilemez

Gece gündüz durmaz hileler dizer
Allahın emrine eylemez nazar
Mürşit meydanında etmemiş Pazar
Ne alır ne satar karı bilemez

Nasihat eylersen sözünden almaz
Hayır söyler isen kanmaz inanmaz
Çağırsan ileri meydana gelmez
Mansur’un çektiği darı bilemez

Devrani sözünü laden anlamaz
Aşkın badesini içenler kanmaz
Çağırsan ileri meydana gelmez
İnsanın varlığı turu bilemez

* * *

Vardır

Aşıklar diyarı Emlek köyleri
Agahi Kemteri Veli’si vardır
Mühür Gözlü’süyle ün yapan ozan
İzzet’i Özkan’ı Ali’si vardır

Veysel’in sesinden tabiat coşar
Sular dalgalanır bendinden taşar
Kara toprak ile ebedi yaşar
Aşıklar Serdar’ı ulusu vardır

Sabri sazı ile yurtları gezmiş
Bilim deryasında çırpınıp yüzmüş
Hüseyin’le Kamber gör neler yazmış
Aşkın badesinden dolusu vardır

Halkın dertlerini dile getiren
Gözünün yaşını sele getiren
Mecnun gibi Leyla’sını yitiren
Aşık Devran gibi delisi vardır