Dervişan

 

Aşık Dervişan©

1930 yılında Artvin’in Saltetri (şimdiki adı Sakalar) köyünde doğdu. Asıl adı Hasan Hüseyin Yazıcı’dır. İlkokulu köyünde okudu.

Küçük yaşlardan itibaren şiirle ve aşıklık geleneğiyle ilgilendi. 12 yaşından beri şiir yazmaktadır. Ancak ilk yazdığı şiirler kayboldu. Yaklaşık 15 yaşlarında birkaç kez üst üste gördüğü rüyadan sonra daha yoğun olarak şiir yazmaya yöneldi. Mahlasını da aynı pirden aldı.

17 yaşında bağlama çalmaya başladı. Bu konuda Aşık Efkari’nin (1900-1980) yardımını gördü. Şiirde ise özellikle Yusufelili Azmi’den (1907-1987) etkilendi.

1957 yılında Artvin’de yapılan bir aşıklar şenliğinde gösterdiği başarından sonra adı duyulmaya başladı. Bağlı olarak da yöredeki birçok başka şenliğe katıldı.

Şiirlerinde güzellemeden dine dek hemen her konuyu işleyen Aşık Dervişan’ın birçok eseri çeşitli dergi ve araştırmada yer aldı.

Yörede anlatılan birçok halk hikayesini de bilen Aşık Dervişan, aynı zamanda birçok aşıkla karşılaşıp dostluk kurdu.

Aşık Dervişan’ın şiirleri topladığı »Gönül Bağları« (2005), »Ömür Bağları« (2009), »Sevgi Bağları« (2012), »Hazan Bağları« (2014) adlı kitapları yayımlandı.

Baharda

Tabiat canlanır varlık uyanır
Rengarenk çiçekler açar baharda
Al güzel yeşillik kendin beğenir
Her varlık kısmetin biçer baharda

Filizler yeşerir yaprak dal için
Bülbüller ah eder açan gül için
Arılar uçuşur yavru bal için
Mavi kelebekler uçar baharda

Uykuya yatanlar o günü bekler
Her yerde tarıma vardır emekler
Yediden yetmişe tüm mahsulatlar
Alır da suyunu içer baharda

Dervişan şiire yeniden başlar
Mahsulün gösterir bütün ağaçlar
Al yeşil giyinir dağ ile taşlar
Alem yaylasına göçer baharda

* * *

Bilir Bizi

Cisminden yarattı ol ulu süphan
Nuruna aşığım yaz bilir bizi
Ruhlardan evvela cemale bakan
Terinden hak olan yüz bilir bizi

Adem’den Havva’ya nakloldu şita
Yüz yirmi dört binde kırk sekiz ata
Ebedi aşığım hak Muhammet’e
Aşkından uyumaz göz bilir bizi

Evliya enbiya ol pervanesi
Yüz elli üçüncü ayet manası
Haber verir o Bakara suresi
O hesap gününde haz bilir bizi

Dervişan biliyor yaren dostunu
Bildirmez yad ele rağbet kastını
Onun için giyer abdal postunu
Ebedi lütfeden düz bilir bizi