Dereli

 

Kağızmanlı Dereli©

1950 yılında Kağızman’da doğdu. Asıl adı Musa Zorba’dır. İlk ve ortaöğrenimini Kağızman’da tamamladı.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Yaklaşık ortaokul yıllarından itibaren şiir yazan Dereli, karşılaştığı ve meclislerde dinlediği aşıklar aracılığıyla kendini geliştirip bilgisini pekiştirdi.

Özellikle Posoflu Müdami, Sarıkamışlı Mevlüt İhsani, Kemal Devrani gibi aşıklardan etkilendi. Alışılmışın dışında, bağlama çalmayı ise çok daha sonraları öğrendi.

Aşık Dereli 30 yıldan fazla bir devlet dairesinde çalıştıktan sonra emekli oldu.

Ozan Dereli'nin Şiirleri çeşitli gazete, dergi ve araştırmada aktarıldı.

Bu Sene

 

Her türlü dert keder bitmişti sandım
Felek yerden yere vurdu bu sene
Her yüze güleni dostumdur sandım
Vurup yerden yere serdi bu sene

Yaz ve baharımı kış eylediler
Bütün umutlarım boş eylediler
Her zaman gözümde yaş eylediler
Dert derdim üstüne vardı bu sene

Deli gönlüm renkten renge boyandım
O düştü sineme yandıkça yandım
Ağardı saçlarım boşa dayandım
Felek dal budağım kırdı bu sene

Dereli’yim tutunacak dalım yok
Ah çekerim dayanacak halim yok
Petek oldum kovanımda balım yok
Zalimler gelip de derdi bu sene

* * *

Gibiyim

Hayat defterini açıp da baktım
Ezelden gülmemiş kullar gibiyim
Bu geçen ömrümü boşuna yaktım
Hiç sonu olmayan yollar gibiyim

Bu garip halimi kimse bilmedi
Aktı göz yaşlarım birgün dinmedi
Ne karaymış bahtım hiç de gülmedi
Akan boz bulanık seller gibiyim

Bozuldu derendam oldum divane
Ben ağlarım derdim çoktur kime ne
Yiyip içip sefasını sürene
Uzak oldum gözde eller gibiyim

Efkarlandı yandı Aşık Dereli
Ta ezelden kara bağrım yaralı
Anamdan doğdum ya burya varalı
Sanki konuşmayan diller gibiyim