Demircioğlu

 

 

Demircioğlu©

1948 yılında Isparta’nın Kılıç köyünde doğdu. Asıl adı Osman Aydemir'dir. İlkokulu değişik yerlerde, ortaokulu Keçiborlu’da, liseyi Isparta’da, yükseköğrenimini Ankara’da tamamladı.

Şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Yaklaşık 13 yaşında bağlamayla tanıştı. Başlangıçta geleneksel türküler seslendirdi. İlk şiirlerini ortaokul yıllarında yazmaya başlayan Demircioğlu zamanla kendini geliştirdi.

1979’a kadar Türkiye’nin değişik yerlerinde, daha sonra da Almanya’da eğitimci olarak görev yapan Demircioğlu Goethe Enstitüsü bünyesinde Alman dili ve edebiyatı ile ilgili çalışmaları oldu.

Şiirin yanında müzikle ilgilenen Demircioğlu yöresinden derlemeler yaptı. Halk Bilimi adlı süreli yayına Almancadan çevirileriyle katkı sağladı.

Eğitimciliğin yanında yüzlerce öğrenciye bağlama dersleri veren Demircioğlu'nun kendisinin de besteleyip seslendirdiği şiirleri ayrıca başka sanatçılar tarafından bestelenerek yorumlandı.

Osman Aydemir’in »Masal ve Fabl İnceleme« (2002) adlı yardımcı ders kitabı, »Özler« (2005), »Türkülerimdesin« (2006), »Sevda Yokuş Yol« (2014), »İnsanlığın Dramı« (2016), »Güneşin Doğar« (2020) adlı şiir kitapları ve Ş. Akarsu ile birlikte hazırladığı »Özet Tekniği« (2000), »Örneklerle Betimleme« (2000), »Yazım Tekniği« (2001), »Öykü ve Öykü İnceleme« (2001) adlı yardımcı ders kitapları yayımlandı.

Sevda Yokuş Yol

Gönül beni hala neden yorarsın
Gör kolay yol değil sevda yokuş yol
Özde fedakarlık cevheri yoksa
Bir kolay yol değil sevda yokuş yol

Yol vermez dağları gayretinle aş
Sevginin ardında durmadan dolaş
Yorulma çabala hedefe ulaş
Sor kolay yol değil sevda yokuş yol

Dert sancı eksilmez sırtın belinde
Sabır inanç dönsün dursun dilinde
Demirc'oğlu durma yürü yolunda
Zor kolay yol değil sevda yokuş yol

* * *

Yurduna

Yazgı derler bırakmadı peşini
Dönemedi ne hikmetse yurduna
Ordan ora çaldı garip başını
Dönemedi ne hikmetse yurduna

Ekmek dedi diyar diyar dolaştı
Akıl almaz zor işlere bulaştı
Aç kalanla dilimleri bölüştü
Dönemedi ne hikmetse yurduna

Demirc'oğlu asla huzur bulamaz
İkide bir gel deseler gelemez
Unuttu nedense yüzü gülemez
Dönemedi ne hikmetse yurduna