Celal Hoca

 

Celal Hoca©

1949 yılında Kağızman’ın (sonradahn Selim’e bağlanan) Oluklu köyünde doğdu. Asıl adı Celal Bulut’tur. İlköğrenimini köyünde, ortaöğrenimini ise Kağızman’da okudu. Daha sonra Erzurum’da öğretmen okulunu bitirdi.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Köylerine gelip giden aşıklar ve bazı yaşlı insanları dinleyerek kendini geliştirdi. Okuduğu kitaplar aracılığıyla da bilgisini pekiştirdi. Bağlama çalmayı ise kendi kendine öğrendi. Aynı zamanda da aşık havalarını öğrendi.

Celal Hoca, Türkiye’nin değişik bölgelerinde öğretmenlik ve yöneticilik yaptıktan sonra emekli oldu. Daha sonra İzmir’e yenleşen Celal Hoca uzun yıllar İzmir Halk Ozanları ve Aşıkları Derneği başkanlığında bulundu.

Celal Hoca’nın şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yayınland

Bizim

Her nereye gitsek şansımız yoktur
Kurtulmaz beladan başımız bizim
Vefasız dostlara kızar ağlarım
Gözümüzde durmaz yaşımız bizim

Doğru insan olan sözde durandır
Haldan bilen garibanı sorandır
Gidemem vatana karlı borandır
Sekiz ay sürüyor kışımız bizim

Bizim bu köylerin hocası çoktur
Doğru konuşanın hiç yeri yoktur
Böyle gider ise ölmemiz haktır
Allaha kalmıştır işimiz bizim

Celal Hoca der ki budur yapımız
Bu koca dünyada yoktur tapumuz
Bizi dost bilene açık kapımız
Dostlara helaldir aşımız bizim

* * *

Efendim

Mağrurlanma sakın sen insanoğlu
Bu dünyanın sonu yalan efendim
Doğru yürü adımların ayarla
Servetini eyler talan efendim

Giden duman yüce dağı sarıyor
Kader lamba yakmış bizi arıyor
Her gün mezarlığa kervan gidiyor
Var mı bu dünyada kalan efendim

Celal Hoca misafirdir burada
Mevlayı seversen kalma orada
Çok aşıklar geldi geçti sırada
Var mı bizim gibi çalan efendim